Μια προσφώνησή του Walter Benjamin στο Παρίσι

Η φωτογραφική μηχανή είναι πλέον ανίκανη να φωτογραφήσει ένα φτωχόσπιτο ή ένα σωρό από συντρίμμια χωρίς να το μετασχηματίσει. Να μην αναφέρω ένα φράγμα ποταμού ή ένα εργοστάσιο ηλεκτρικών καλωδίων : αντιμέτωπη με αυτά η φωτογραφία μπορεί να πει μόνο «Πόσο όμορφο»…. Πέτυχε να μετατρέψει κι αυτήν την κακόμοιρη φτώχεια, με σύγχρονους, τεχνικά τέλειους χειρισμούς, σε αντικείμενα απόλαυσης. Βάλτερ Μπένγιαμιν Σε μία προσφώνησή του το 1934 στο Ινστιτούτο για τη μελέτη του Φασισμού στο Παρίσι

Read More

György Lukács «τακτική και ηθική» ένα ακόμα μικρό απόσπασμα

«Το άτομο θα έπρεπε να ενεργεί ωσάν η μετατροπή του πεπρωμένου της ανθρωπότητας να εξαρτάται από τη δική του δράση ή τη δική του αδράνεια… Από ηθική άποψη κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει την ευθύνη με την πρόφαση ότι δεν είναι παρά ένα άτομο από το οποίο δεν κρέμεται δα η τύχη του κόσμου. Αυτή η διαβεβαίωση δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί αντικειμενικά, όχι μόνο επειδή ακριβώς η τύχη του κόσμου μπορεί πάντα να εξαρτάται από άτομα, αλλά επειδή η ίδια η φύση της ηθικής, η ηθική συνείδηση και η…

Read More

Μια σημείωση από τον Werner Bonefeld σχετικά με την αφηρημένη εργασία και το περιεχόμενο του Κομμουνισμού

Οι διαφορετικές αντιλήψεις όσον αφορά την αφηρημένη εργασία συνεπάγονται με διαφορετικά πολιτικά συμπεράσματα. Για την ορθόδοξη παράδοση, η αφηρημένη εργασία αντιπροσώπευε το μέγεθος της αξίας, και η εργασία θεωρήθηκε έτσι ως οικονομικός πόρος που ένα σοσιαλιστικό κράτος θα μπορούσε να σχεδιάσει και να κατανείμει, φαινομενικά για λογαριασμό των εργαζομένων. Η στροφή του Rubin (1972) προς μια κριτική θεωρία της αξίας επιχειρηματολόγησε ενάντια στη διαχρονική φυσικοποίησή της και υπέρ του προσδιορισμού της ως μιας ειδικά καπιταλιστικής μορφής εργασίας. Από πολιτική άποψη, η στροφή αυτή απέρριπτε τον σοσιαλισμό ως μια καλά οργανωμένη…

Read More

Karl Liebknecht: Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός | Σημειώσεις από τα πρώτα κεφάλαια του κειμένου

Μετά του ξεκίνημα του πολέμου στην Ουκρανία, στα πλαίσια της ομάδα μελέτης του shades, μελετήσαμε κάποια γενικά σημεία από το βιβλίο του Karl Liebknecht με τίτλο Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός Το κείμενο αυτό είναι φοβερά επίκαιρο, μια κληρονομιά που μας άφησαν οι κομμουνιστές-τριες της Γερμανίας για τον πόλεμο. Στα ελληνικά το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο. Παρακάτω δημοσιεύουμε κάποια αποσπάσματα σε μορφή σημειωματαρίου. – Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός Πρέπει να δούμε τον μιλιταρισμό ως ένα φαινόμενο βαθιά ριζωμένο στη δομή των ταξικά διαιρεμένων κοινωνιών και εμφανίζεται ανάλογα με τις φυσικές,…

Read More

Herbert Marcuse | To Δικαίωμα της Αντίστασης

……….Θα ήθελα να πω δυο λόγια τουλάχιστον  για το δικαίωμα της αντίστασης, γιατί ανακαλύπτω με κατάπληξη πόσο λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η αναγνώριση αυτού του δικαιώματος -δηλαδή της «πολιτικής ανυποταγής»,- ανήκει στα αρχαιότερα και ιερότερα στοιχεία του δυτικού πολιτισμού. Η ιδέα ότι υπάρχει ένα δίκαιο που στέκει υψηλότερα απο το θετικό δίκαιο  είναι τόσο παλιά, όσο κι ο ίδιος ο πολιτισμός μας. Ιδού λοιπόν η διαμάχη ανάμεσα σε δύο δίκαια: Οποιαδήποτε αντιπολίτευση, που ξεπερνά την ιδιωτική σφαίρα, είναι υποχρεωμένη να την αντιμετωπίσει. Γιατί η «καθεστηκυία» τάξη κατέχει το νόμιμο μονοπώλιο…

Read More

Αντόνιο Γκράμσι | Μισώ την πρωτοχρονιά

  Κάθε πρωί, καθώς ξυπνώ άλλη μια φορά κάτω από το πέπλο του ουρανού, νιώθω πως για μένα είναι πρωτοχρονιά. Γι΄ αυτό μισώ τις πρωτοχρονιές  με καθορισμένη ημερομηνία, που μετατρέπουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα σε μια εμπορική επιχείρηση, με τον ωραίο τους απολογισμό, με τον ισολογισμό τους και την πρόβλεψη για το νέο διαχειριστικό έτος. Ακυρώνουν την αίσθηση της συνέχειας της ζωής και του πνεύματος. Καταλήγει κανείς να πιστεύει πραγματικά ότι μεταξύ των ετών υπάρχει συνέχεια, κι ότι ξεκινά μια νέα ιστορία, και βάζει κανείς στόχους, και μετανιώνει…

Read More

Jean Amery | «Μνησικακίες» (αποσπάσματα)

Η μοναδικότητα του ολοκαυτώματος . Η μοναδικότητα της πράξης , των θυμάτων και των θυτών Εισαγωγικό σημείωμα Παραθέτουμε σήμερα, μια δεύτερη δημοσίευση με αποσπάσματα από το βιβλίο «πέρα από την ενοχή και την εξιλέωση»  του Ζαν Αμερύ, (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα) Εβραίου επιζώντα από το Άουσβιτς, και είναι από το κεφάλαιο «μνησικακίες.Οι υπογραμμίσεις μέσα στο κείμενο είναι δικές μας. Σκοπός της σημερινής μας δημοσίευσης, όπως και της προηγούμενης, η βαθύτερη κατανόηση της μοναδικότητας του Ολοκαυτώματος, καθώς και οι διάφορες πλευρές του, μέσα από έναν άνθρωπο που έζησε ολόκληρη…

Read More

Jean Améry | Για τα βασανιστήρια (αποσπάσματα)

«Κάπου, κάποιος ουρλιάζει από τα βασανιστήρια. Ίσως τούτη την ώρα, αυτήν εδώ τη στιγμή.» Jean Améry, Ο Αυστροεβραίος με το ψευδώνυμο Jean Amery, και πραγματικό όνομα Χανς Μάιερ, έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, ως ο φιλόσοφος του Άουσβιτς. Το 1964, με αφορμή τις δίκες για τα εγκλήματα του Άουσβιτς στη Φρανκφούρτη, έσπασε τη σιωπή είκοσι χρόνων, νιώθοντας επιτακτική μέσα του την ανάγκη να καταθέσει τους στοχασμούς που είχε αντλήσει από την προσωπική εμπειρία του ως θύμα και επιζών της ναζιστικής κτηνωδίας. Άρχισε να γράφει το βιβλίο του, όταν ξεκίνησε η δίκη…

Read More

Werner Bonefeld | Ο αντικαπιταλισμός και τα στοιχεία του αντισημιτισμού (απόσπασμα)

Δυο λόγια για τον φετιχοποιημένο αντικαπιταλισμό, τον (δεξιό κι αριστερό) εθνικισμό της αντιπαγκοσμιοποίησης και το καταφύγιο που αναζητεί στην εθνική οικονομία. Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα απο το βιβλίο του Werner Bonefeld Critical Theory and the Critique of Political Economy σελ, 196-197, από το κεφάλαιο “Anti-capitalism and the elements of antisemitism: On theology and real abstractions” «Ενώ κάθε μεμονωμένο άτομο “κυριαρχείται από αφαιρέσεις“, οι ιδιοκτήτες μεγάλου πλούτου βιώνουν αυτή την κυριαρχία σαν μια πηγή μεγάλου πλουτισμού και εξουσίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Χορκχάιμερ κι ο Αντόρνο έχουν ισχυριστεί ότι οι “κυρίαρχοι”…

Read More

Tί ήταν το Άουσβιτς; (απόσπασμα από το έργο του Moishe Postone «Οι Ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα»)

Έ ν α καπιταλιστικό εργοστάσιο αποτελεί ένα τόπο παραγωγής αξίας (της διαδικασίας αξιοποίησης), η οποία απαραίτητα παίρνει τη μορφή της παραγωγής των αγαθών, των αξιών χρήσης (διαδικασία εργασίας). Το συγκεκριμένο, δηλαδή, παράγεται ως ο αναγκαίος φορέας του αφηρημένου. Τα στρατόπεδα εξόντωσης των Ναζί δεν αναπαριστούν μια απαίσια εκδοχή ενός τέτοιου εργοστασίου, ένα ακραίο παράδειγμα νεωτερικότητας αλλά, μάλλον, θα έπρεπε να ιδωθούν ως η αλλόκοτη «αντι-καπιταλιστική» της άρνηση. Το Αουσβιτς αποτελούσε ένα εργοστάσιο «καταστροφής της αξίας», δηλαδή, καταστροφής της προσωποποίησης του αφηρημένου. Η οργάνωσή του ήταν αυτή μιας σατανικά αντεστραμμένης βιομηχανικής…

Read More