Ο θάνατος της Σοφίας Χρηστίδου δεν πρέπει να ερμηνευτεί απλώς ως ένα τραγικό περιστατικό προσωπικής στοχοποίησης μιας καθηγήτριας ή ως μια μεμονωμένη εκτροπή συμπεριφορών στο εσωτερικό της σχολικής κοινότητας. Τέτοια γεγονότα λειτουργούν ως συμπτωματικές εκδηλώσεις βαθύτερων κοινωνικών αντιφάσεων που διαπερνούν τους θεσμούς της ύστερης νεωτερικότητας. Το λεγόμενο bullying δεν αποτελεί μια «παρέκκλιση» από την κανονικότητα της ορθολογικής λειτουργίας του σχολείου, ούτε αφορά μονάχα κάποιους βίαιους μαθητές – μαθήτριες· αντιθέτως, αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο οι μορφές κυριαρχίας και βίας που συγκροτούν την κοινωνική ολότητα αναπαράγονται και στο εσωτερικό όλων…
Read MoreCategory: Σχολιασμός της επικαιρότητας
Ιστορία, Μνήμη και Κυριαρχία: Για τον αναθεωρητισμό και τον ταξικό χαρακτήρα της ιστορικής αφήγησης. Σημειώσεις με αφορμή την υπόθεση της Καισαριανής
«Οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής δεν είναι παρά οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης.» [1] Μια τοποθέτηση του εγχειρήματος Shades Aufbau – Κοινότητα – Θεωρία – Δικτύωση σχετικά με την υπόθεση των φωτογραφιών των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών (μέλη του ΚΚΕ, Ελλήνων Εβραίων κομμουνιστών αλλά και αρχειομαρξιστές), που ήρθε στη δημοσιότητα με αφορμή τη δημοπρασία που ανακοίνωσε ένας Βέλγος συλλέκτης στην πλατφόρμα eBay. Για το ιστορικό γεγονός που οδήγησε στην εκτέλεση των 200 κομμουνιστών δείτε παρακάτω στις σημειώσεις [2] Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί ενα υπερταξικό πεδίο, αντίθετα αποτελεί και αυτή ένα…
Read MoreΈνα πρώτο σχόλιο για τα γεγονότα στη Βενεζουέλα.
Γράφει ο Νίκος Σ. Η απόφαση του προέδρου των Η.Π.Α. να διατάξει την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του από την προεδρική κατοικία στο Καράκας, στην οποία εισέβαλαν Αμερικανοί κομάντος, αποτελεί εξοργιστική πράξη, που υπενθυμίζει ότι τα πολιτικά ήθη του δυτικού κόσμου, του υποτιθέμενου κόσμου της «δημοκρατίας», της «ελευθερίας» και της «διεθνούς νομιμότητας», όπως αυτός αυτοπαρουσιάζεται, μπορούν, από τη μία στιγμή στην άλλη, να δώσουν τη θέση τους σε πρακτικές που έχουμε ταυτίσει με τις περιόδους της πιο σκληρής και εγκληματικής αποικιοκρατίας. Η ενέργεια αυτή των Η.Π.Α.…
Read MoreΚάθε τραγούδι που φιμώνεται στο όνομα του έθνους είναι μια πρόβα για την ποιοτική αυταρχική αναβάθμιση του αστικού κράτους
Το περιστατικό με τη συναυλία σε νυχτερινό κέντρο της Φλώρινας πριν λίγες μέρες (22 Δεκεμβρίου, 2025) δεν αποτελεί ένα «μεμονωμένο επεισόδιο παρεξήγησης», αλλά συμπύκνωση μιας υλικής και ιδεολογικής πραγματικότητας που διατρέχει ιστορικά το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος από τη συγκρότησή του μέχρι σήμερα. Η εθνική ιδεολογία του ελληνικού αστικού κράτους έχει, άλλωστε, πολλαπλές λειτουργίες. Ανάμεσα σε πολλές άλλες ακόμα που δεν θα επισημάνουμε σε αυτό το άρθρο: είναι μηχανισμός ιδεολογικής πειθάρχησης των υποτελών του αστικού κράτους, ο ταξικός μηχανισμός του μονοπωλίου της βίας, αλλά και ένας μηχανισμός αποκλεισμού και άσκησης σιωπηλής…
Read MoreΟ φετιχισμός της βίας είναι εικόνα της πλήρους αποσύνθεσης της αριστεράς
Η δολοφονικού τύπου επίθεση των τραμπούκων της ΑΡΑΣ στο Πολυτεχνείο αποτελεί μία ακόμη πράξη στην εποχή της πλήρους αποσύνθεσης της ευρύτερης αριστεράς, η οποία αδυνατεί να επαναορίσει τον εαυτό της — με άλλα λόγια, την ίδια της την πολιτική ύπαρξη. Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη οργάνωση επιτίθεται με αυτό τον τρόπο. Πλήθος αντίστοιχων περιστατικών έχουν προηγηθεί στο παρελθόν, όπως δεν είναι και η μόνη οργάνωση της αριστεράς ή του αντιεξουσιαστικού χώρου που έχει διαπράξει τέτοιες επιθέσεις: όλες οι προηγούμενες δεκαετίες είναι γεμάτες από πρακτικές μικρο-ηγεμονίας, είτε…
Read MoreΗ ποιοτική αναβάθμιση της μικροαστικής ψευδοεξέγερσης: Σημειώσεις με αφορμή τα γεγονότα σε Αθήνα, Ιωάννινα, Ρόδο και Σύρο
κείμενο του B.C Ο αντισημιτισμός έχει εδραιωθεί ως στοιχείο του κοινωνικού φαντασιακού στην Ελλάδα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι και σήμερα. Στην παρούσα συγκυρία δεν πρέπει να κατανοείται μονάχα ως σύμπτωμα του πολιτικού «εκφασισμού», αλλά και ως μια μορφή ανορθολογικής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης: ένα είδος αρνητικής ταυτότητας για μια αστική κοινωνία που αδυνατεί να αναστοχαστεί την κρίση της και τον ίδιο της τον κατακερματισμό. Πρέπει να κατανοείται ως μια ποιοτική αναβάθμιση της μικροαστικής ψευδοεξέγερσης από το κίνημα των πλατειών και τα αντιμνημονιακά μέτωπα στη γενικευμένη αντισημιτική δραστηριότητα…
Read MoreΜητσοτάκη γαμιέσαι: ή για πόσο ακόμα μπορεί η κριτική να αναβάλλεται
Μετά την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας στο ελληνικό καπιταλιστικό κράτος από τη Νέα Δημοκρατία, σχεδόν αμέσως ξεκίνησε – έστω και με πολλές αντιφάσεις – ένα ρεύμα δυσαρέσκειας για τη νέα κυβέρνηση, που ως γνωστό, την ατζέντα της, την επαίνεσαν λίγο πολύ όλοι οι ακροδεξιοί κύκλοι στη χώρα. Πολύ περισσότερο, μετά την έναρξη της πανδημίας και των μέτρων εγκλεισμού (lockdown), των μέτρων δηλαδή που πήρε το ελληνικό κράτος τα προηγούμενα δυο χρόνια, η κλιμάκωση της κρατικής καταστολής, κυρίως στην Αθηναϊκή μητρόπολη και τις άλλες μεγάλες πόλεις, ήταν η αφορμή για να…
Read MoreΟ Φασισμός βροντοφωνάζει όσα σιγοψιθυρίζει ο Πατριωτισμός και κάνει πράξη όσα έχουν ήδη σκεφτεί οι Πατριώτες
Γράφει ο Lucifugo a diavolo in corpo Το συλλαλητήριο για το “Μακεδονικό” έδωσε, κατά ένα τρόπο, πολύτιμα μαθήματα σε κομβικά ζητήματα που κατά παράδοση η ιστορική ελληνική αριστερά -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα- φρόντιζε να τα κρατά σκοτεινά ή και να θολώνει τα νερά τους. Είναι τελικά άλλο πράγμα να είσαι Πατριώτης και άλλο Φασίστας; Όχι μόνο πάνω σε αυτήν τη διάκριση αλλά και στη μέγιστη νοητική ενίσχυσή της συστάθηκε ολόκληρη η αντίληψη της ιστορικής ελληνικής αριστεράς για τη “σοσιαλιστική οικοδόμηση”. Τα υλικά της τελευταίας, που ήταν και τα…
Read More