Το Shades Magazine αποχαιρετά την Πάολα Ρεβενιώτη

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε σήμερα, 9 Ιουλίου 2026, τον θάνατο της Πάολας Ρεβενιώτη. Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού τρανς και ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος. Η δημόσια παρουσία της, η πολιτική και εκδοτική της δραστηριότητα, αλλά και η αδιάκοπη διεκδίκηση του δικαιώματος στην ορατότητα και την αυτοδιάθεση συνέβαλαν καθοριστικά στη ρήξη με την ελληνική πραγματικότητα, με ένα καθεστώς κοινωνικής αορατότητας και αποκλεισμού. Σε μια ελληνική κοινωνία που αντιμετώπιζε τη διαφορά είτε ως παθολογία είτε ως απειλή, η ίδια επέλεξε τη δημόσια έκθεση ως μια μορφή αντίστασης. Ιδιαίτερη θέση…

Read More

Ο λαγοκέφαλος και η κοινωνική παραγωγή του φόβου. Ένα σχόλιο

Έχετε παρατηρήσει ότι το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τον λαγοκέφαλο, τις μέδουσες, τα θαλάσσια ρεύματα κοκ, αναπτύσσεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ΜΜΕ γενικότερα ένας ιδιότυπος μηχανισμός παραγωγής φόβου; Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία μεμονωμένα περιστατικά ή υπαρκτά φυσικά φαινόμενα αποσπώνται από το συγκεκριμένο οικολογικό και κοινωνικό τους πλαίσιο και επανεντάσσονται σε μια οικονομία διαρκούς τρόμου. Το αποτέλεσμα δεν είναι η ενημέρωση για έναν πιθανό κίνδυνο, αλλά η κατασκευή ενός συναισθηματικού καθεστώτος, μέσα στο οποίο το υποκείμενο εκπαιδεύεται να αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως ένα πεδίο αδιάκοπων απειλών…

Read More

Εικόνες του θεάματος μιας αντι-εξέγερσης | Ένα σχόλιο με αφορμή τα ρατσιστικά επεισόδια στο Μπέλφαστ

Την ταινία αυτή την έχουμε ξαναδεί. Αρκετές είναι οι ομοιότητες της κρίσης στο Μπέλφαστ, όπου έχουν ξεσπάσει βίαια αντιμεταναστευτικά επεισόδια, με την εξάπλωση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη σήμερα, αν και, όπως συνηθίζουμε να τονίζουμε, υπάρχουν και σημαντικές ιστορικές και θεωρητικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φαινόμενα, του ρατσισμού και του αντισημιτισμού. Οι αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις στο Μπέλφαστ είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι, σε περιόδους βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και κοινωνικής αποσύνθεσης, η κυρίαρχη ιδεολογία σπρώχνει την κοινωνική δυσαρέσκεια μακριά από τις πραγματικές κοινωνικές σχέσεις εκμετάλλευσης και τον ταξικό ανταγωνισμό…

Read More

Η Μεταμφίεση της Νέας Ακροδεξιάς | Φιλοσημιτισμός, Νεοφιλελευθερισμός και Ταξικός Κυνισμός την Εποχή της Καπιταλιστικής Κρίσης

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, που από βιβλιοπώλης ακροδεξιών βιβλίων μετατράπηκε σχεδόν εν μία νυκτί σε «φιλοεβραίο», μαζί με ένα ευρύτερο ακροδεξιό (νέο ή μη) φιλελεύθερο «παρεάκι» φιλοσημιτών που τον ακολουθεί —το οποίο έχουμε δυστυχώς συναντήσει και εμείς κατά καιρούς— επιχειρεί σήμερα να εμφανιστεί ως ο φορέας ενός υποτιθέμενου εκσυγχρονισμένου φιλελευθερισμού και της αστικο-δημοκρατικής κανονικότητας. Για τη σχέση αγάπης αλλά και της σύνδεσης του φιλελευθερισμού με τη νέα ακροδεξιά έχουμε αναφερθεί. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη μεταμφίεση του Άδωνη δεν κρύβεται κάποια ουσιαστική ρήξη με το παρελθόν της ελληνικής «νέας ακροδεξιάς», αλλά…

Read More

Η Θεαματική Διαχείριση της Κρίσης | Το Νέο Προσωποπαγές Μόρφωμα του Τσίπρα

Ένα σχόλιο με αφορμή την συγκέντρωση Τσίπρα στο Θησείο Το προσωποπαγές μόρφωμα του Τσίπρα είναι ακριβώς αυτό που λέει το όνομά του και τίποτα παραπάνω. Η καθαρή εικόνα της σημερινής παρακμασμένης εποχής της αστικής πολιτικής, μια βαθύτερη μετατόπιση του ίδιου του τρόπου με τον οποίο αυτή μεσολαβείται στο σημερινό καπιταλιστικό περιβάλλον. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε καν με μια κάλπικη, (δήθεν) αντιπαράθεση διαφορετικών «πολιτικών στρατοπέδων», αλλά με μια αισθητικοποιημένη διαχείριση της κοινωνικής παρακμής και αποσύνθεσης σε αυτή τη φάση της καπιταλιστικής κρίσης. Αυτό που διακυβεύεται εδώ δεν είναι μονάχα…

Read More

Μεταξύ Ιδεολογίας και Εργαλειοποίησης: Τα Όρια και οι Αντιφάσεις του «Pro-Palestine Χώρου» | Σκέψεις με αφορμή ένα κείμενο & έναν βανδαλισμό

Αφορμή για τα παρακάτω σχόλια αποτελούν δύο πρόσφατες δημοσιεύσεις: αφενός το κείμενο από κάποια άτομα που δραστηριοποιούνται στον χώρο της Υφανέτ στην Θεσσαλονίκη «Σκέψεις γύρω από την Παλαιστίνη» και αφετέρου η ανακοίνωση του χώρου In Situ στην Αθήνα σχετικά με τον βανδαλισμό που δέχθηκε. Αυτό που αναδεικνύεται μέσα από αυτές τις δύο παρεμβάσεις δεν είναι απλώς επιμέρους διαφωνίες ή τακτικές αποκλίσεις, αλλά μια βαθύτερη δομή σκέψης και πολιτικής τοποθέτησης που χαρακτηρίζει ευρύτερα τον pro-palestine χώρο. Για να κατανοηθεί αυτή η δομή, είναι απαραίτητο να διακρίνουμε δύο διακριτά αλλά αλληλένδετα επίπεδα.…

Read More

Ένα σχόλιο σχετικά με τον θάνατο της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη.

Ο θάνατος της Σοφίας Χρηστίδου δεν πρέπει να ερμηνευτεί απλώς ως ένα τραγικό περιστατικό προσωπικής στοχοποίησης μιας καθηγήτριας ή ως μια μεμονωμένη εκτροπή συμπεριφορών στο εσωτερικό της σχολικής κοινότητας. Τέτοια γεγονότα λειτουργούν ως συμπτωματικές εκδηλώσεις βαθύτερων κοινωνικών αντιφάσεων που διαπερνούν τους θεσμούς της ύστερης νεωτερικότητας. Το λεγόμενο bullying δεν αποτελεί μια «παρέκκλιση» από την κανονικότητα της ορθολογικής λειτουργίας του σχολείου, ούτε αφορά μονάχα κάποιους βίαιους μαθητές – μαθήτριες· αντιθέτως, αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο οι μορφές κυριαρχίας και βίας που συγκροτούν την κοινωνική ολότητα αναπαράγονται και στο εσωτερικό όλων…

Read More

Ιστορία, Μνήμη και Κυριαρχία: Για τον αναθεωρητισμό και τον ταξικό χαρακτήρα της ιστορικής αφήγησης. Σημειώσεις με αφορμή την υπόθεση της Καισαριανής

«Οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής δεν είναι παρά οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης.» [1] Μια τοποθέτηση του εγχειρήματος Shades Aufbau – Κοινότητα – Θεωρία – Δικτύωση σχετικά με την υπόθεση των φωτογραφιών των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών (μέλη του ΚΚΕ, Ελλήνων Εβραίων κομμουνιστών αλλά και αρχειομαρξιστές), που ήρθε στη δημοσιότητα με αφορμή τη δημοπρασία που ανακοίνωσε ένας Βέλγος συλλέκτης στην πλατφόρμα eBay. Για το ιστορικό γεγονός που οδήγησε στην εκτέλεση των 200 κομμουνιστών δείτε παρακάτω στις σημειώσεις [2] Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί ενα υπερταξικό πεδίο, αντίθετα αποτελεί και αυτή ένα…

Read More

Ένα πρώτο σχόλιο για τα γεγονότα στη Βενεζουέλα.

Γράφει ο Νίκος Σ. Η απόφαση του προέδρου των Η.Π.Α. να διατάξει την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του από την προεδρική κατοικία στο Καράκας, στην οποία εισέβαλαν Αμερικανοί κομάντος, αποτελεί εξοργιστική πράξη, που υπενθυμίζει ότι τα πολιτικά ήθη του δυτικού κόσμου, του υποτιθέμενου κόσμου της «δημοκρατίας», της «ελευθερίας» και της «διεθνούς νομιμότητας», όπως αυτός αυτοπαρουσιάζεται, μπορούν, από τη μία στιγμή στην άλλη, να δώσουν τη θέση τους σε πρακτικές που έχουμε ταυτίσει με τις περιόδους της πιο σκληρής και εγκληματικής αποικιοκρατίας. Η ενέργεια αυτή των Η.Π.Α.…

Read More

Κάθε τραγούδι που φιμώνεται στο όνομα του έθνους είναι μια πρόβα για την ποιοτική αυταρχική αναβάθμιση του αστικού κράτους

Το περιστατικό με τη συναυλία σε νυχτερινό κέντρο της Φλώρινας πριν λίγες μέρες (22 Δεκεμβρίου, 2025) δεν αποτελεί ένα «μεμονωμένο επεισόδιο παρεξήγησης», αλλά συμπύκνωση μιας υλικής και ιδεολογικής πραγματικότητας που διατρέχει ιστορικά το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος από τη συγκρότησή του μέχρι σήμερα. Η εθνική ιδεολογία του ελληνικού αστικού κράτους έχει, άλλωστε, πολλαπλές λειτουργίες. Ανάμεσα σε πολλές άλλες ακόμα που δεν θα επισημάνουμε σε αυτό το άρθρο: είναι μηχανισμός ιδεολογικής πειθάρχησης των υποτελών του αστικού κράτους, ο ταξικός μηχανισμός του μονοπωλίου της βίας, αλλά και ένας μηχανισμός αποκλεισμού και άσκησης σιωπηλής…

Read More