Το κείμενο του Theobald Ziegler, Ο Αντισημιτισμός, δημοσιευμένο το 1901, ανήκει στις πρώιμες απόπειρες θεωρητικής και ιστορικής κατανόησης του αντισημιτισμού ως ιδιαίτερου κοινωνικού και ιδεολογικού φαινομένου της νεωτερικότητας. Γραμμένο σε μια περίοδο κατά την οποία ο σύγχρονος αντισημιτισμός είχε ήδη αποκτήσει οργανωμένη πολιτική μορφή στην Ευρώπη, το κείμενο επιχειρεί να εξετάσει τις κοινωνικές, πολιτικές και πνευματικές προϋποθέσεις της εμφάνισής του. Η αξία του κειμένου αυτού σήμερα, το οποίο πρέπει να διαβαστεί ιστορικά και κριτικά, βρίσκεται στο γεγονός ότι αποτελεί ένα πρώιμο τεκμήριο μιας εποχής κατά την οποία ο αντισημιτισμός μετασχηματιζόταν…
Read MoreTag: Γερμανική λογοτεχνία
Με αφορμή την επέτειο της γέννησης του Thomas Mann
Σαν χθες, στις 6 Ιουνίου 1875, γεννιέται στο Λύμπεκ ο Thomas Mann, ένας από τους σημαντικότερους (αν όχι ο σημαντικότερος) λογοτέχνες του 20ού αιώνα και μια από τις πιο σύνθετες μορφές της ευρωπαϊκής αστικής διανόησης. Συγγραφέας των Μπούντενμπροκ, του Θανάτου στη Βενετία, του Μαγικού Βουνού και του Δόκτωρ Φάουστους, ο Μαν δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος λογοτέχνης. Το έργο του συνιστά μια διαρκή ανατομία της κρίσης του ευρωπαϊκού αστικού πολιτισμού, της παρακμής της φιλελεύθερης αστικής τάξης και των αντιφάσεων που διαπερνούσαν τη γερμανική και ευρωπαϊκή νεωτερικότητα. Από μια σκοπιά που…
Read MoreΣημειώσεις με αφορμή την επέτειο γέννησης του Bertolt Brecht
Δεν θα σας αφήσω να μου δυσφημίζετε τον πόλεμο. Λένε ότι αφανίζει τους αδύναμους, αλλά αυτοί και στην ειρήνη πάνε κατά διαόλου. Μπέρτολτ Μπρεχτ «Η Μάνα κουράγιο και τα Παιδιά της» του B.C Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας που παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο και σε καμία περίπτωση δεν ανήκει στο παρελθόν. Δεν είναι ένα «κεφάλαιο» της ιστορίας του θεάτρου προς μουσειακή κατανάλωση, ούτε ένας κλασικός συγγραφέας που επιβιώνει χάρη στην πρωτοτυπία του στο γράψιμο. Ο Μπρεχτ παραμένει μια ανοιχτή πληγή μέσα στον αστικό πολιτισμό· μια διαρκής ενόχληση…
Read MoreΑναγνώσεις: Joseph Roth | Η κρύπτη των Καπουτσίνων
Η «Κρύπτη των Καπουτσίνων» του Joseph Roth είναι ένα από τα πιο ώριμα και μελαγχολικά έργα του, ένα μυθιστόρημα βαθιά εμποτισμένο από την εμπειρία της ιστορικής κατάρρευσης που έφερε ο πόλεμος. Το έγραψε το 1938, ενώ ο συγγραφέας βρισκόταν ήδη στην Ολλανδία, αυτοεξόριστος, αφού τα ναζιστικά στρατεύματα είχαν ήδη εισβάλλει στην Βιέννη. Το μυθιστόρημα αυτό, αποτελεί κατά κάποιο τρόπο, συνέχεια του γνωστότερου ίσως μυθιστορήματος του, Το εμβατήριο Ραντέτσκυ, αφού ήρωας του έργου είναι και εδώ, ένα μέλος της ευρύτερης οικογένειας των φον Τρόττα. Μέσα από τη ζωή του Φραντς Φέρντιναντ…
Read MoreBertolt Brecht απόσπασμα από το έργο του «Προσφυγικοί Διάλογοι»
«Κάποτε που είχα ρευματισμούς και δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου, διάβασα τη Μεγάλη Λογική τού Χέγκελ. Ένα από τα χιουμοριστικά αριστουργήματα τής παγκόσμιας λογοτεχνίας. Κάτι σαν τους βίους των αγίων, με πρωταγωνιστές όμως τις έννοιες· το βιβλίο περιγράφει την ανεύθυνη, την άσωτη, την πανούργα τη ζωή τους, πώς δηλαδή αλληλοβρίζονται, πώς αλληλομαχαιρώνονται και πώς μετά κάθονται να φαν’ μαζί, λες και δεν τρέχει τίποτα. Πώς να στο εξηγήσω; Να, οι έννοιες πηγαίνουν πάντα σαν τους Χιώτες· το ταίρι τους το διαλέγουν με κριτήριο την ασυμφωνία των χαρακτήρων τους·…
Read MoreRAINER MARIA RILKE: Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή
Διαβάστε επίσης: Rainer Maria Rilke | Αποσπάσματα από το βιβλίο “Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή” Γράμμα πρώτο Παρίσι, 17 του Φλεβάρη 1903 Φίλε Κύριε, Εδώ και λίγες μέρες πήρα το γράμμα σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη και πολύτιμη, για μένα, εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. Δε μπορώ όμως να κάνω τίποτα περισσότερο. Δε μπορώ να μπω στην τεχνική των στίχων σας: κάθε είδους κριτική βλέψη είναι κάτι τόσο ξένο από μένα… Η κριτική είναι το χειρότερο μέσο για ν’ αγγίξεις ένα έργο τέχνης: καταντάει πάντα σε πετυχημένες, λίγο ή…
Read MoreRainer Maria Rilke | Αποσπάσματα από το βιβλίο “Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή”
Αποσπάσματα από το βιβλίο “Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή” “Κι αληθινά, η καλλιτεχνική δημιουργικότητα βρίσκεται τόσο απίστευτα κοντά με τη σεξουαλική ζωή, με τούς πόνους και τις ηδονές της, που κατά βάθος είναι δυο διαφορετικές μορφές της ίδιας ανάγκης, του ίδιου πόθου, της ίδιας απόλαυσης. Κι αν, αντις “οργασμός”, μπορούσαμε να πούμε “φύλο” – στην ψηλή, την αγνή, την πλατιά της λέξης έννοια, λευτερωμένη απ’ τις υποψίες και τις πλάνες της Εκκλησίας, τότε ή τέχνη του Dehmel θα ‘ταν γιγάντια κι απέραντα βαθυσήμαντη. (…) Κι όταν ή δύναμη αυτή, διαπερνώντας…
Read MoreHeinrich Heine | Κομμουνισμός ο Σκυθρωπός ήρωας.
Δημοσιεύτηκε στο τρίτο τεύχος του Shades Magazine. Εισαγωγικό σημείωμα του Benjamin Conti. Μετάφραση: Homo Negativus Ο εβραϊκής καταγωγής Christian Johann Heinrich Heine ήταν ο σημαντικότερος γερμανόφωνος ποιητής μετά τον Goethe. Η επιρροή του στη γερμανόφωνη ποίηση υπήρξε ιδιαίτερα φλογερή και αυτό γιατί για πρώτη φορά εισήγαγε την απλή καθημερινή γλώσσα των ανθρώπων στα ποιήματα του. Εκτός από ποιητής, υπήρξε σημαντικός κριτικός λογοτεχνίας και δημοσιογράφος. Ξεχώρισε για την λυρικότητα του, ακόμα και στα δημοσιογραφικά του άρθρα. Ο Heine γεννήθηκε στο Düsseldorf της Γερμανίας στις 13 Δεκέμβρη του 1797, στα τέλη του…
Read MoreJames Martel | Αντιφετιχισμός. Σημειώσεις Πάνω στη Σκέψη του Walter Benjamin
Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Critical Legal Thinking. Ο James Martel είναι συγγραφέας και καθηγητής του τμήματος πολιτικών επιστημών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας Πρώτη δημοσίευση: geniusloci2017.wordpress.com/2021/12/01/antifetishshim_benjamin/ Αν και ο Walter Benjamin δεν αναφέρει πάντοτε άμεσα την έννοια του πολιτικού φετιχισμού, μπορεί να θεωρηεθί πως αυτή η ιδέα βρίσκεται κάτω από οτιδήποτε γράφει. Η έννοια της «φαντασμαγορίας» του Benjamin, αυτού του μιάσματος της στρέβλωσης που περνά για πραγματικότητα στην εποχής μας, είναι βασικά μια θέση πάνω στον πολιτικό – μεταξύ άλλων μορφών – φετιχισμό. Για τον Benjamin, αυτή η…
Read MoreTheodor W. Adorno | Μικρές λύπες, Μεγάλα Τραγούδια*
Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. Πρώτη δημοσίευση στη σελίδα: geniusloci2017 Η σύγχρονη μαζική κουλτούρα είναι ιστορικά αναγκαία και όχι απλά αποτέλεσμα της εγκόλπωσης της ζωής στην ολότητα της από τερατώδεις επιχειρήσεις, αλλά ως συνέπεια αυτού που μοιάζει να είναι απόλυτα αντίθετο με την κυρίαρχη τυποποίηση της συνειδητότητας σήμερα, του αισθητικού υποκειμενισμού. Πράγματι όσο περισσότερο ταξιδεύουν προς τα μέσα οι καλλιτέχνες, τόσο περισσότερο μαθαίνουν να εγκαταλείπουν την παιδιάστικη χαρά του να μιμούνται την εξωτερική πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή όμως, χάρη στη σκέψη πάνω στη ψυχή, ανακαλύπτουν όλο και περισσότερο πως να ελέγχουν τους…
Read More