«Η πιο γνωστή και διαδεδομένη εκδήλωση λαϊκού αντισημιτισμού στην Ελλάδα, το κάψιμο του Ιούδα, είναι έθιμο της Μεγάλης Πέμπτης. Ο Γ. Μέγας παρατηρεί ότι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ταυτίστηκαν με το όνομα του περιπλανώμενου Ιούδα παλιότερες παραδόσεις που σχετίζονταν με τον Οιδίποδα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ασάφεια σχετικά με τον Ιούδα στα Ευαγγέλια οδήγησε τη λαϊκή φαντασία σε ένα πλήθος παραδόσεων, παραμυθιών, τραγουδιών, καταδέσμων, όπου το όνομα Ιούδας χρησιμοποιείται μετωνυμικά. Στους Εβραίους αποδίδονται οι ιδιότητες του Ιούδα. Και αυτές είναι φιλαργυρία, προδοσία, περιπλάνηση, θεοκτονία. Ο Εβραίος ενέχεται για…
Read MoreTag: μεσαίωνας
«Χρονικά Αντισημιτισμού #121» Ένας κακός Εβραίος στην «Κοίμηση της Θεοτόκου».
Από Κ.Δ Ο τίτλος της Μητέρας του Θεού (Θεοτόκος), αποδοθηκε στη Μαρία της Ναζαρέτ το 431 από τους κληρικούς που μαζεύτηκαν στην Σύνοδο της Εφέσου με διαταγή του αυτοκράτορα Θεοδόσιου Β΄, ο οποίος 5 χρόνια πριν είχε κατεδαφίσει τα αρχαία ιερά της Ολυμπίας. Το γεγονός σήμανε την αναβάθμισή της στη λατρεία των πιστών, που εκδηλώνεται μέχρι σήμερα. Καμία αναφορά στην «κοίμησή» δεν υπάρχει στα Ευαγγέλια. Έτσι το ιερατείο αναγκάστηκε σιωπηλά να καλύψει το κενό στρεφομενο σε περίεργες πηγές, όπως στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, που είναι ένα κείμενο των μυστικών…
Read MoreWalter Benjamin | Ο Καπιταλισμός ως Θρησκεία
(Μετάφραση -απόδοση Ελεονώρα Γκουσιάρη) Πρώτη δημοσίευση: Ιστολόγιο της Σώτης Γρίβα Πρόκειται για ένα από τα αποσπασματικά[1] κείμενα του Walter Benjamin, που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του. Σε αυτό το κείμενο ο Benjamin εξετάζει τον καπιταλισμό ως θρησκευτικό φαινόμενο · όχι ακολουθώντας τη σκέψη του Weber αναφορικά με τη δομή του καπιταλισμού, αλλά ως προς τις πρακτικές λατρείας. Όπως αναφέρει και ο Giorgio Agamben στο έργο του «Βεβηλώσεις», ο καπιταλισμός ως θρησκεία της νεωτερικότητας, προσδιορίζεται από τρία χαρακτηριστικά: α. Είναι μια λατρευτική θρησκεία,ίσως η πιο ακραία και απόλυτη που υπήρξε ποτέ. Τα πάντα σε αυτήν έχουν νόημα μόνο όταν αναφέρονται στην…
Read MoreΣημειώσεις πάνω στην ανάδυση του καπιταλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο
Γράφουν οι becoming minority Στο Αμάλφι, στην Πίζα, στη Γένοβα, στη Βενετία, δηλαδή στις μεγάλες εμπορικές πόλεις-κράτη της ανατολικής Μεσογείου του ενδέκατου αιώνα, αρχίζει και σπάει η σιωπή των προκαπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, αρχίζει και μπαίνει σε ρυθμό η μηχανή που τιτιβίζει. Το θαλάσσιο εμπόριο ενοποιεί την Μεσόγειο, το αραβικό quirad και η ιταλική commenda πλάθουν μια πρώιμη μορφή μισθωτής εργασίας, σχηματίζουν μια νόθα αστική τάξη και μια νόθα προλεταριακή, η μανιφακτουρική κρατική δραστηριότητα της Βενετίας στα μέσα του δεκάτου τέταρτου αιώνα, σφραγίζει και αποκρυσταλλώνει την μισθωτή εργασία ̇ πέραν της…
Read MoreDavid Whitehouse | Η Καταγωγή της Αστυνομίας
Προλογικό σημείωμα Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν τον τελευταίο καιρό για την αστυνομία και τον ρόλο της, με αφορμή τις αναταραχές που μαίνονται στις ΗΠΑ και τους στόχους τους, ή το μέχρι που θα πρέπει να το φτάσουν οι εξεγερμένοι. Η είδηση ότι, στη Μινεάπολη μέλη του δημοτικού συμβουλίου υπόσχονται την κατάργηση του αστυνομικού τμήματος και την εύρεση ενός άλλου τρόπου… διατήρησης της δημόσιας ασφάλειας και τάξης (ένα άλλο σώμα ασφαλείας δηλαδή, ή ίσως ένα είδος αυτό-αστυνόμευσης;), χαιρετίζεται από διάφορους ως ένα μεγάλο βήμα. Άλλοι, επιμένουν να εγκλωβίζονται στην οπτική του…
Read MoreKarl Marx | Η μέθοδος της πολιτικής οικονομίας
Όταν εξετάζουμε μία συγκεκριμένη χώρα από τη σκοπιά της πολιτικής οικονομίας, τότε ξεκινάμε με τον πληθυσμό της, τη διαίρεση της σε τάξεις, σε πόλη, ύπαιθρο, θάλασσα, τους διαφορετικούς κλάδους της παραγωγής, τις εξαγωγές και τις εισαγωγές, την ετήσια παραγωγή και κατανάλωση, τις εμπορευματικές τιμές κλπ. Το σωστό φαίνεται να είναι να ξεκινάμε με το πραγματικό και συγκεκριμένο, με τις πραγματικές προϋποθέσεις, στην οικονομία, π.χ., με τον πληθυσμό ο οποίος αποτελεί τη βάση και το υποκείμενο της όλης πράξης της κοινωνικής παραγωγής. Ωστόσο, με μια προσεκτικότερη εξέταση αυτό αποδεικνύεται λάθος. Ο…
Read MoreWalter Benjamin | Εμπειρία και Ανέχεια
Κείμενο που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Die Welt im Wort (Πράγα) τον Δεκέμβριο του 1933 και περιλαμβάνεται στο βιβλίο The Storyteller Essays (New York Review Books, 2019). Ο Walter Benjamin (1892-1940) ήταν φιλόσοφος, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. Πρώτη δημοσίευση στα ελληνικά: https://geniusloci2017.wordpress.com/2020/05/21/experience_and_poverty/ Τα βιβλία των παιδιών μας περιείχαν το παραμύθι του γέρου, που στο νεκροκρέβατό του, έπεισε τους γιούς του πως ένας θησαυρός ήταν θαμμένος στο αμπέλι. Έπρεπε απλά να σκάψουν για να τον βρουν. Έσκαψαν και έσκαψαν αλλά δεν βρήκαν ούτε ίχνος του θησαυρού.…
Read MoreFriedrich Engels | Ουτοπικός και επιστημονικός σοσιαλισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Ο σύγχρονος σοσιαλισμός, σύμφωνα με το περιεχόμενό του, ορίζεται βασικά και κύρια σαν το προϊόν της συνειδητοποίησης, αφενός των ταξικών αντιθέσεων που κυριαρχούν στη σύγχρονη κοινωνία ανάμεσα σε έχοντες και κατέχοντες, καπιταλιστές και μισθωτούς εργάτες, αφετέρου της αναρχίας που επικρατεί στην παραγωγή. Στη θεωρητική του μορφή, όμως, παρουσιάζεται κυρίως σαν η πιο αναπτυγμένη και η φαινομενικά πιο συνεπής συνέχιση των αρχών που διακήρυξαν οι μεγάλοι Γάλλοι διαφωτιστές του 18ου αιώνα. Όπως κάθε καινούργια θεωρία, έπρεπε πρώτα να συνδεθεί με το υλικό της διανόησης που υπήρχε από πριν, όσο…
Read MoreMoishe Postone | Αφηρημένος χρόνος
Σημείωση του Shades: Το παρακάτω κείμενο είναι η μετάφραση του κεφαλαίου “Αφηρημένος χρόνος” από το βιβλίο του Moishe Postone “Time, Labor and Social Domination” – μια απόπειρα επανερμηνείας της κριτικής θεωρίας του Μαρξ. Δυστυχώς το βιβλίο δεν έχει μεταφραστεί ακόμα στην ελληνική γλώσσα. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο μεταφράστηκε πριν χρόνια από έναν άγνωστο χρήστη, δυστυχώς με αρκετά λάθη. Παρόλα αυτά το δημοσιεύουμε γιατί θεωρούμε ότι o Postone αποτελεί έναν εξαιρετικό μαρξιστή στοχαστή, με πλούσια συμβολή στην επανεξέταση του Μαρξ και στη παραγωγή μιας κριτικής θεωρίας για τον καπιταλισμό στο σήμερα. … Όπως…
Read MoreΟι Ρίζες του Κακού: Επίμετρο στο κείμενο “Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός”
του Lucifugo, a diavolo in corpo Το επίμετρο αυτό γράφτηκε για το συλλογικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Shades πριν λίγες μέρες “Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός για μια κριτική της κοινωνίας των πολιτών και των πιστών” με αφορμή το σχόλιο ενός αναγνώστη, που το παραθέτουμε αυτούσιο αμέσως παρακάτω. Θα θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε για τον συγκεκριμένο σχολιασμό γιατί λειτούργησε ως έναυσμα για παραπέρα συμπληρώσεις. “To κείμενο, αν και γραμμένο σε μία κάπως ερμητική γλώσσα, είναι αξιόλογο και κατά τη γνώμη μου συμβάλλει στην κριτική απομυστικοποίηση των εξεταζόμενων εννοιών/όρων. Συμπληρωματικά θα βοηθούσε και θα το ολοκλήρωνε…
Read More