Για μια κριτική φαινομενολογία της ολοκληρωτικής υπαγωγής | Δέκα σημεία της ανθρωπολογίας του Κεφαλαίου

Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo   (1) Το Κεφάλαιο της ολοκληρωτικής υπαγωγής είναι η κίνηση στην πιο αφηρημένη της μορφή, πρέπει συνεχώς να επαναστατικοποιεί τις δυνάμεις και τα μέσα της παραγωγής του α) τροποποιώντας χωρίς φραγμούς το μεταβολισμό του με τη γήινη φύση (“οικολογικό ζήτημα”) β) μετατρέποντας μέσω της Τεχνοεπιστήμης την έμβια και άβια φύση σε μια αχανή μάζα απογυμνωμένων “πρώτων υλών” (Will Barnes) για τη διαρκώς επιταχυνόμενη παραγωγή, κυκλοφορία, κατανάλωση ενός κόσμου εμπορευμάτων. (2) Η συνολική κύλιση του Κεφαλαίου είναι μια περιστροφή χωρίς τέλος, η διαμεσολάβηση των ενδιάμεσων…

Read More

Λόγος και αφηρημένη ανταλλακτική αξία, επτά σημειώσεις

“Η Λογική είναι το Χρήμα του Πνεύματος” (Μαρξ, Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα του 1844) Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo [1] Οι ιστορικοί-κοινωνικοί δεσμοί είναι στενοί ανάμεσα στην άνοδο της εμπορευματικής ανταλλαγής, την ανάπτυξη του Δικαίου και της Πολιτικής, της εμφάνισης της Έννοιας και του Λόγου στα πλαίσια της αρχαίας πολιτείας και των αποικιών της όπου η Φιλοσοφία-Επιστήμη αναπτύσσει και αντιτάσσει στη Μυθική, τη Λογική Μορφή των νέων παραστάσεων του κόσμου. Για να καταλάβουμε καλύτερα τη σχέση της ελληνικής φιλοσοφίας με την ανάπτυξη του εμπορευματικού κεφαλαίου (αγοράζω “φτηνά”, πουλάω “ακριβά”)[1]…

Read More

Ζούμε την κατάρρευση της Νεωτερικότητας | 10 σημεία

Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo   [1] Η κατάρρευση της Νεωτερικότητας είναι η αδυνατότητα της αξιακής μορφής να επαναορίσει τον κόσμο της, να επαναθεμελιώσει τις ίδιες της βασικές της κατηγορίες (αξία, χρήμα, εμπόρευμα, αφηρημένη εργασία, κράτος-έθνος). Το τρέχον γενικό πλαίσιο της κρίσης αξιοποίησης είναι, ταυτόχρονα, κρίση της δυνατότητας του κεφαλαίου να επανεκκινεί από τον εαυτό του και να ιδρύει εκ νέου τον παλιό κόσμο. [2] Θεμελιακό στοιχείο αυτού του αξεπέραστου καπιταλιστικού αδιεξόδου είναι η αποουσιοποίηση της εργασίας ως παραγωγικής δύναμης του κεφαλαίου και -κατ’ επέκταση- ως κοινωνικής επένδυσης.…

Read More

Κράτος-Έθνος, αξιακή μορφή και καπιταλιστική οικουμενικότητα, επτά σημειώσεις

του Lucifugo, a diavolo in corpo (1) Το θεμέλιο της αξιακής μορφής του κοινωνικού προϊόντος είναι ταυτοχρόνως τόσο ο διαχωρισμός των ανθρώπων που βρίσκονται στην προλεταριακή συνθήκη από τους όρους αναπαραγωγής της ζωής τους όσο και η διαιώνιση αυτού του διαχωρισμού. Αυτός ο θεμελιακός διαχωρισμός και η διαιώνισή του μπορεί να έχει τη νομική και πολιτική μορφή τόσο της ιδιωτικής όσο και της κρατικής ιδιοκτησίας[1] των “μέσων παραγωγής”[2]. Η κοινωνική σχέση του κεφαλαίου ως καθορισμένη σχέση μεταξύ ζωντανής και νεκρής εργασίας(!) (“μέσα παραγωγής”, “πρώτες ύλες” κτλ) θεμελιώνεται αναπαράγοντας τη ζωντανή ως…

Read More

Αντισημιτισμός, αντισιωνισμός και η λογική του μη-όλου

Γράφει ο Βασίλης Τρωίζος  Στην κλασική του μοντερνιστική εκδοχή ο αντισημιτικός λόγος απέδωσε στον εβραίο την ‘’δύναμη’’ του Αρνητικού. Ο Εβραίος χαρακτηριζόταν από έλλειψη: άπατρις,νομάς, χωρίς κρατική-εθνική υπόσταση. Σε μια εποχή περάσματος από το χριστιανικό-θεοκρατικό απολυταρχικό καθεστώς στις νεωτερικές θεσμίσεις του έθνους-κράτους, ο Εβραίος αναδυόταν ως το ‘’σύμπτωμα’’ αυτής της διαδικασίας: μια φιγούρα απεδαφικοποίησης που κινούταν στο όριο (γεωγραφικό ή πολιτισμικό)των κοινωνιών. Η ‘’αδυναμία και απροθυμία’’ των Εβραίων να απαρνηθούν την μερική τους πολιτισμική-θρησκευτική τους ταυτότητα ώστε να αναγνωριστούν ισότιμα ως πολίτες ενός κοσμικού κράτους, τους τοποθετούσε στο δυτικό φαντασιακό…

Read More

Οι Ρίζες του Κακού: Επίμετρο στο κείμενο “Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός”

του Lucifugo, a diavolo in corpo Το επίμετρο αυτό γράφτηκε για το συλλογικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Shades πριν λίγες μέρες “Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός για μια κριτική της κοινωνίας των πολιτών και των πιστών” με αφορμή το σχόλιο ενός αναγνώστη,  που το παραθέτουμε αυτούσιο αμέσως παρακάτω. Θα θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε για τον συγκεκριμένο σχολιασμό γιατί λειτούργησε ως έναυσμα για παραπέρα συμπληρώσεις. “To κείμενο, αν και γραμμένο σε μία κάπως ερμητική γλώσσα, είναι αξιόλογο και κατά τη γνώμη μου συμβάλλει στην κριτική απομυστικοποίηση των εξεταζόμενων εννοιών/όρων. Συμπληρωματικά θα βοηθούσε και θα το ολοκλήρωνε…

Read More

Ισλαμοφοβία και Ισλαμοφασισμός ”για μια κριτική της κοινότητας των Πολιτών και των Πιστών”

Το κείμενο που ακολουθεί, γράφτηκε από τους Lucifugo a diavolo in corpo και Benjamin Conti. Δημοσιεύτηκε αρχικά στην ηλεκτρονική έκδοση του Shades Magazine τον Σεπτέμβρη του 2016. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2019, αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά θεωρητικά κείμενα του πρώτου τεύχους του περιοδικού. -Με αφορμή μια κριτική στο κείμενο “ΠΙΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΗΜΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΝ” του Jacques Wajnsztejn από τη γαλλική ομάδα/περιοδικό Temps Critiques– (http://capital-revolution.blogspot.it/2016/03/blog-post_22.html) Αντί Εισαγωγής μια συμπύκνωση των βασικών θέσεων “Η κριτική της θρησκείας είναι η προϋπόθεση για κάθε κριτική” Καρλ Μαρξ, Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους…

Read More

Ανθρωπολογία της αξίας, ορμή του θανάτου και ποιητική λειτουργία – δεκατέσσερις σημειώσεις

Lasciate ogni speranza, voi ch’entrate Dante Alighieri, Inferno Canto III Ο άνθρωπος δεν ανάγεται σε αφαίρεση από τη θεωρία αλλά από την ίδια την οικονομική πραγματικότητα Κάρελ Κόσικ, Η Διαλεκτική του Συγκεκριμένου   του Lucifugo, a diavolo in corpo (1) Τίποτε απολύτως δεν είναι “κομμάτι της λογικής του κεφαλαίου”. Το κοινωνικό ζήτημα και η λύση του δεν έχει τίποτε να κάνει με το αν “όλα τελικά είναι κομμάτια της λογικής του κεφαλαίου ή όχι”. Μια τέτοια θεματοποίηση του ζητήματος είναι αναγωγιστική και δυϊστική γιατί πολύ απλά προϋποθέτει το “κεφάλαιο” όπως αυτό…

Read More

Ναρκισσισμός, Υστερισμός, αξιακή μορφή και ανθρωπομορφοποίηση του Κεφαλαίου, δεκατρείς σημειώσεις

“Στην εμπορευματική πρακτική οι άνθρωποι επιτελούν πραγματικά ό,τι επιτελούν ιδεωδώς στο μεταφυσικό σκέπτεσθαι” Alfred Sohn-Rethel του Lucifugo, a diavolo in corpo Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο Shades Magazine το 2016 (1) Η Ναρκισσιστική Προσωπικότητα είναι μια ακρωτηριασμένη, εσωτερικά διαιρεμένη ατομικότητα που θεωρεί τον κόσμο ως είδωλο του εαυτού της και που μπροστά στον καθρέπτη της βλέπει τον εαυτό της να μαραζώνει και να αρρωσταίνει όσο αδυνατεί να επιβληθεί και να κυριαρχήσει απάνω στους “Άλλους”, όσο οι “Άλλοι” δεν την προσκυνούν και δεν τη λατρεύουν σαν δική τους προσωπική Θεότητα. (2)…

Read More

Η διαλεκτική Κυρίου και Υποτελή, η Κριτική Θεωρία, ο Χρόνος και η αφηρημένη Εργασία, δέκα σημειώσεις

του Lucifugo, a diavolo in corpo Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2016 στο ηλεκτρονικό περιοδικό του Shades Magazine.                                                 (1) Φαινομενολογικά μιλώντας, ο διαχωρισμός μεταξύ Κυρίου και Υποτελή, τόσο ως συγκεκριμένη αναλυτική κατηγορία της κριτικής θεωρίας όσο και ως συγκεκριμένη κοινωνική πραγματικότητα είναι ιστορικός και μεταβαλλόμενος. Τι σημαίνει όμως αυτό; Σημαίνει πως δεν προϋπάρχει ο Κύριος του Υποτελή και ούτε απλώς και μόνο οι δυο αυτές κοινωνικο-ιστορικές κατηγορίες διαμορφώνονται μέσα σε μια αδιάφορη σχέση αμοιβαίας εξωτερικότητας. Καμιά σχέση κυριαρχίας, εκμετάλλευσης, υποταγής δεν μπορεί να αναπαραχθεί στον ιστορικό κοινωνικό…

Read More