Σε καιρό ειρήνης, η ελληνική αστική τάξη φοράει την αραχνοΰφαντη γαλανόλευκη μαντίλα του πατριωτισμού. Μιλάει για την αγνή αγάπη για την πατρίδα, το δήθεν αδιαίρετο του ελληνικού λαού. Μιλάει για την εθνική ενότητα πέρα από τα ταξικά συμφέροντα και την ταξική πάλη. Μας λέει ότι ενωμένο το έθνος «θα πάει μπροστά». Όταν πάλι σχεδιάζει να κάνει εγκλήματα, με την ίδια ευκολία χτυπά τα τύμπανα του πολέμου για να συσπειρώσει και πάλι τους υποτελείς, ώστε να γίνουν κρέας για κανόνια. Αυτή τη φορά τους συσπειρώνει κάτω από τη σημαία του εθνικισμού,…
Read MoreCategory: Θέσεις
Στοχασμοί πάνω στο μύθο ως εργαλείο συγκρότησης εθνικής ιδεολογίας – Το παράδειγμα του Κλέφτικου τραγουδιού
Της despina stefan στην Αντιεθνικιστική Καμπάνια 1821 Το ότι οι μύθοι επιτελούν μια πολύ συγκεκριμένη λειτουργία πάνω σε ένα λεγόμενο συλλογικό ασυνείδητο είναι λίγο έως πολύ γνωστό και γι αυτό αποτελούν κατ’ εξοχήν εργαλείο του ανθρωπολογικού δομισμού και ως τέτοιο αναλύεται αναδρομικά στην επίδρασή του στην συγκρότηση ιδεολογίας. Η αναδρομική ανάλυση του μύθου διαδραματίζει τον ρόλο αυτόν του «ψυχαναλυτή» των πολιτισμών που καλούνται να επαναφέρουν τις απωθημένες παραστάσεις αυτές στην «ορθολογική» τους εκδήλωση, την δομική συγκρότηση μιας ιδεολογίας, οι οποίες γραμμένες στη γλώσσα του συμβολικού έχουν αποστερηθεί τις ιστορικές και…
Read MoreΣημειώσεις πάνω στην ανάδυση του καπιταλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο
Γράφουν οι becoming minority Στο Αμάλφι, στην Πίζα, στη Γένοβα, στη Βενετία, δηλαδή στις μεγάλες εμπορικές πόλεις-κράτη της ανατολικής Μεσογείου του ενδέκατου αιώνα, αρχίζει και σπάει η σιωπή των προκαπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, αρχίζει και μπαίνει σε ρυθμό η μηχανή που τιτιβίζει. Το θαλάσσιο εμπόριο ενοποιεί την Μεσόγειο, το αραβικό quirad και η ιταλική commenda πλάθουν μια πρώιμη μορφή μισθωτής εργασίας, σχηματίζουν μια νόθα αστική τάξη και μια νόθα προλεταριακή, η μανιφακτουρική κρατική δραστηριότητα της Βενετίας στα μέσα του δεκάτου τέταρτου αιώνα, σφραγίζει και αποκρυσταλλώνει την μισθωτή εργασία ̇ πέραν της…
Read MoreΓια τις Πανδημίες που Έρχονται: Σημείωση για το Κεφάλαιο ως γεωλογική δύναμη καταστροφής
Μια θέση του εγχειρήματος σχετικά με την πανδημία που δημοσιεύτηκε στο 3ο τεύχος του περιοδικού. Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo Οι επιδημίες, όπως και η ιστορία των κοινωνιών με την οποία οι πρώτες διαπλέκονται, δεν αποτελούν αναλλοίωτα βιολογικά δεδομένα. Είναι κοινός επιστημονικός τόπος –αν και ελάχιστα κατανοητός στη βαθύτερη σημασία του- πως το σύνολο των ιογενών λοιμώξεων και ένα μεγάλο μέρος των βακτηριακών είναι το αποτέλεσμα του ιστορικού κύκλου της εξημέρωσης των ζώων από τους ανθρώπους που προκαλεί εν δυνάμει λοιμογόνα άλματα από το ένα είδος στο άλλο…
Read MoreΣυνείδηση, κοινωνική πρακτική και αξιακή μορφή | τέσσερις σημειώσεις
Γράφει ο Lucifugo a diavolo in corpo 1. Ο εμμενής κομμουνισμός της ανθρωπογένεσης Ο άνθρωπος ως εξατομίκευση του βιολογικού είδους Homo Sapiens δεν είναι ακόμα ανθρώπινος. Τα γενικά βιολογικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου (τα οποία είναι ιδιαίτερα για κάθε μεμονωμένο, ξεχωριστό άτομο) είναι το υπόβαθρο της κοινωνικής, ιστορικής του ζωής και δεν αναπτύχθηκαν εν κενώ αλλά ως προϋποθέσεις και ως αποτελέσματα της διαδικασίας της ανθρωπογένεσης, δηλαδή της κοινωνικής αναπαραγωγής της ζωής που μεταμόρφωσε και τροπο-ποίησε τους βιολογικούς προσδιορισμούς του προ-“ανθρώπου” σε δικιά της αφηρημένη στιγμή (Aufheben)[1]. Στην κοινωνική/ιστορική αναπαραγωγή της ζωής…
Read MoreΓια μια κριτική φαινομενολογία της ολοκληρωτικής υπαγωγής | Δέκα σημεία της ανθρωπολογίας του Κεφαλαίου
Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo (1) Το Κεφάλαιο της ολοκληρωτικής υπαγωγής είναι η κίνηση στην πιο αφηρημένη της μορφή, πρέπει συνεχώς να επαναστατικοποιεί τις δυνάμεις και τα μέσα της παραγωγής του α) τροποποιώντας χωρίς φραγμούς το μεταβολισμό του με τη γήινη φύση (“οικολογικό ζήτημα”) β) μετατρέποντας μέσω της Τεχνοεπιστήμης την έμβια και άβια φύση σε μια αχανή μάζα απογυμνωμένων “πρώτων υλών” (Will Barnes) για τη διαρκώς επιταχυνόμενη παραγωγή, κυκλοφορία, κατανάλωση ενός κόσμου εμπορευμάτων. (2) Η συνολική κύλιση του Κεφαλαίου είναι μια περιστροφή χωρίς τέλος, η διαμεσολάβηση των ενδιάμεσων…
Read MoreΛόγος και αφηρημένη ανταλλακτική αξία, επτά σημειώσεις
“Η Λογική είναι το Χρήμα του Πνεύματος” (Μαρξ, Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα του 1844) Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo [1] Οι ιστορικοί-κοινωνικοί δεσμοί είναι στενοί ανάμεσα στην άνοδο της εμπορευματικής ανταλλαγής, την ανάπτυξη του Δικαίου και της Πολιτικής, της εμφάνισης της Έννοιας και του Λόγου στα πλαίσια της αρχαίας πολιτείας και των αποικιών της όπου η Φιλοσοφία-Επιστήμη αναπτύσσει και αντιτάσσει στη Μυθική, τη Λογική Μορφή των νέων παραστάσεων του κόσμου. Για να καταλάβουμε καλύτερα τη σχέση της ελληνικής φιλοσοφίας με την ανάπτυξη του εμπορευματικού κεφαλαίου (αγοράζω “φτηνά”, πουλάω “ακριβά”)[1]…
Read MoreΖούμε την κατάρρευση της Νεωτερικότητας | 10 σημεία
Γράφει ο Lucifugo, a diavolo in corpo [1] Η κατάρρευση της Νεωτερικότητας είναι η αδυνατότητα της αξιακής μορφής να επαναορίσει τον κόσμο της, να επαναθεμελιώσει τις ίδιες της βασικές της κατηγορίες (αξία, χρήμα, εμπόρευμα, αφηρημένη εργασία, κράτος-έθνος). Το τρέχον γενικό πλαίσιο της κρίσης αξιοποίησης είναι, ταυτόχρονα, κρίση της δυνατότητας του κεφαλαίου να επανεκκινεί από τον εαυτό του και να ιδρύει εκ νέου τον παλιό κόσμο. [2] Θεμελιακό στοιχείο αυτού του αξεπέραστου καπιταλιστικού αδιεξόδου είναι η αποουσιοποίηση της εργασίας ως παραγωγικής δύναμης του κεφαλαίου και -κατ’ επέκταση- ως κοινωνικής επένδυσης.…
Read MoreΚράτος-Έθνος, αξιακή μορφή και καπιταλιστική οικουμενικότητα, επτά σημειώσεις
του Lucifugo, a diavolo in corpo (1) Το θεμέλιο της αξιακής μορφής του κοινωνικού προϊόντος είναι ταυτοχρόνως τόσο ο διαχωρισμός των ανθρώπων που βρίσκονται στην προλεταριακή συνθήκη από τους όρους αναπαραγωγής της ζωής τους όσο και η διαιώνιση αυτού του διαχωρισμού. Αυτός ο θεμελιακός διαχωρισμός και η διαιώνισή του μπορεί να έχει τη νομική και πολιτική μορφή τόσο της ιδιωτικής όσο και της κρατικής ιδιοκτησίας[1] των “μέσων παραγωγής”[2]. Η κοινωνική σχέση του κεφαλαίου ως καθορισμένη σχέση μεταξύ ζωντανής και νεκρής εργασίας(!) (“μέσα παραγωγής”, “πρώτες ύλες” κτλ) θεμελιώνεται αναπαράγοντας τη ζωντανή ως…
Read MoreΑντισημιτισμός, αντισιωνισμός και η λογική του μη-όλου
Γράφει ο Βασίλης Τρωίζος Στην κλασική του μοντερνιστική εκδοχή ο αντισημιτικός λόγος απέδωσε στον εβραίο την ‘’δύναμη’’ του Αρνητικού. Ο Εβραίος χαρακτηριζόταν από έλλειψη: άπατρις,νομάς, χωρίς κρατική-εθνική υπόσταση. Σε μια εποχή περάσματος από το χριστιανικό-θεοκρατικό απολυταρχικό καθεστώς στις νεωτερικές θεσμίσεις του έθνους-κράτους, ο Εβραίος αναδυόταν ως το ‘’σύμπτωμα’’ αυτής της διαδικασίας: μια φιγούρα απεδαφικοποίησης που κινούταν στο όριο (γεωγραφικό ή πολιτισμικό)των κοινωνιών. Η ‘’αδυναμία και απροθυμία’’ των Εβραίων να απαρνηθούν την μερική τους πολιτισμική-θρησκευτική τους ταυτότητα ώστε να αναγνωριστούν ισότιμα ως πολίτες ενός κοσμικού κράτους, τους τοποθετούσε στο δυτικό φαντασιακό…
Read More