Σε καιρό ειρήνης, η ελληνική αστική τάξη φοράει την αραχνοΰφαντη γαλανόλευκη μαντίλα του πατριωτισμού. Μιλάει για την αγνή αγάπη για την πατρίδα, το δήθεν αδιαίρετο του ελληνικού λαού. Μιλάει για την εθνική ενότητα πέρα από τα ταξικά συμφέροντα και την ταξική πάλη. Μας λέει ότι ενωμένο το έθνος «θα πάει μπροστά». Όταν πάλι σχεδιάζει να κάνει εγκλήματα, με την ίδια ευκολία χτυπά τα τύμπανα του πολέμου για να συσπειρώσει και πάλι τους υποτελείς, ώστε να γίνουν κρέας για κανόνια. Αυτή τη φορά τους συσπειρώνει κάτω από τη σημαία του εθνικισμού,…
Read MoreTag: αστική δημοκρατία
«Χρονικά Αντισημιτισμού #87» Με αφορμή την «υπουργοποίηση» του Θ. Πλεύρη
Η τοποθέτηση του Θ. Πλεύρη στο υπουργείο υγείας δεν είναι μια τυχαία συνθήκη για μια κυβέρνηση που κατά κοινή ομολογία είναι μια από τις πιο σκληρά ακροδεξιές (στον πυρήνα της) κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Ωστόσο, εκτός αυτού, δίνει τροφή και για άσχημους συνειρμούς. Όσες συγνώμες και να ζητήσει (αν και δικαίως το ΚΙΣΕ έβγαλε ανακοίνωση προβληματισμού για την υπουργοποίηση του) ο Πλεύρης, αυτές δεν μπορούν να ξεπλύνουν το παρελθόν, το παρόν και την ουσία της πολιτικής του, που ασφαλώς αυτή δεν περιορίζεται μονάχα στον αντισημιτισμό, αλλά επεκτείνεται σε κάθε μορφή νεοφασιστικής…
Read MoreTheodor Adorno | Μια ανάλυση του γερμανικού δεξιού ριζοσπαστισμού
Theodor W. Adorno, Aspekte des neuen Rechtsradikalismus. Ein Vortrag [Επόψεις του νέου δεξιού ριζοσπαστισμού. Μια διάλεξη], Mit einem Nachwort von Volker Weiß [Με έναν επίλογο του Φόλκερ Βάις], Suhrkamp, Βερολίνο 2019, σελ. 86 Γκούσταβ Αουερνχάιμερ (Gustav Auernheimer) Πρώτη δημοσίευση: Αθηναϊκή Επιθεώρηση Βιβλίου Στις 6 Απριλίου 1967 ο Γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Τέοντορ Β. Αντόρνο έδωσε διάλεξη στο πανεπιστήμιο της Βιέννης με θέμα «Επόψεις του νέου δεξιού ριζοσπαστισμού». Ήταν προσκεκλημένος από την Ένωση Σοσιαλιστών Φοιτητών της Αυστρίας, που είχε ιδρυθεί το 1893 και πρώτος πρόεδρός της είχε διατελέσει ο Μαξ Άντλερ, ο μετέπειτα γνωστός θεωρητικός του λεγόμενου «Αυστρομαρξισμού». Ο Αντόρνο χρησιμοποίησε για την ομιλία του επτά σελίδες με…
Read MoreΆντον Πάννεκουκ Οι διανοούμενοι (1935)
[Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό International Council Correspondence, Vol. I (1934-1935), No 12 (October 1935), p. 20-23, πηγή: Association Anton Pannekoek Archives] κείμενα για τον Πάνεκουκ στο Shades Η μεσοαστική τάξη των διανοουμένων, οι μηχανικοί, οι επιστήμονες, οι τεχνικοί, κτλ., αποτελούν απαραίτητο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής, τόσο αναγκαίο όσο και οι ίδιοι οι εργάτες. Η τεχνική πρόοδος, αντικαθιστώντας τους εργάτες με τις μηχανές, τείνει να αυξάνει συνεχώς τον αριθμό τους. Επομένως, τα ταξικά τους συμφέροντα και ο ταξικός τους χαρακτήρας αποκτούν μια αυξανόμενη σπουδαιότητα στους κοινωνικούς αγώνες. Η συνεχής αύξηση του αριθμού τους αντανακλά την…
Read More«Χρονικά Αντισημιτισμού #70» Ναζιστικά συνθήματα στους τοίχους του εβραϊκού νεκροταφείου στη Νίκαια
Γράφει ο BC Οκτώβρης 2020: Νέα ναζιστική βεβήλωση έγινε στο εβραϊκό νεκροταφείο Αθηνών. Δεν είναι η πρώτη φορά που νεοναζί επιλέγουν για στόχο το συγκεκριμένο χώρο. Είχαν προηγηθεί άλλες δύο: Τον Οκτώβριο του 2015 η ναζιστική οργάνωση Combat 18 βεβήλωσε με συνθήματα μίσους την πύλη του εβραϊκού νεκροταφείου στη Νίκαια, ενώ το 2018 βάνδαλοι κατέστρεψαν εννιά αναμνηστικούς μαρμάρινους ορθοστάτες, κλοτσώντας τους με μανία, με αποτέλεσμα να αποκολληθούν από τις βάσεις τους και να θρυμματιστούν με την πρόσκρουση στο έδαφος [1]. Αυτή τη φορά οι νέοναζί βανδάλισαν τους εξωτερικούς τοίχους του…
Read More«Χρονικά Αντισημιτισμού #68» Ήταν οι εκτελέσεις στη Βαμβακού «Ολοκαύτωμα»; Σημειώσεις με αφορμή ένα μνημείο του ΚΚΕ
Η μαρμάρινη πλάκα που βλέπετε στην φωτογραφία βρίσκεται στο χωριό Βαμβακού, οικισμό της Σπάρτης και στήθηκε τον Ιούνιο του 2009 από την Επιτροπή Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Το μνημείο αποτελεί φόρο τιμής στους 29 δολοφονημένους κομμουνιστές του χωριού από τη συμμορία του αρχιΧίτη μακελάρη Παυλάκο στη Λακωνία το 1947. «Το ολοκαύτωμα στη Βαμβακού αδιάψευστος μάρτυρας των εγκλημάτων του φασισμού και του ιμπεριαλισμού», γράφει η πλάκα, και την ώρα των αποκαλυπτηρίων, πλήθος κόσμου της ΚΝΕ φώναζε συνθήματα υπέρ του κόμματος. Το σύντομο ιστορικό της δολοφονίας παρουσιάστηκε από τον Νίκο Γόντικα, μέλος του…
Read MoreΑποσπάσματα: Karl Marx – Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη (δεύτερο μέρος)
…Είδαμε ότι η κυβέρνηση που εγκαθίδρυσε ο Βοναπάρτης στις 20 του Δεκέμβρη 1848 τη μέρα της ανόδου του, ήταν μια κυβέρνηση του κόμματος της τάξης, του συνασπισμού των νομιμοφρόνων και των ορλεανικών. Αυτή η κυβέρνηση Μπαρρό-Φαλλού είχε ζήσει περισσότερο από τη δημοκρατική συνταχτική συνέλευση, που τη διάρκεια της ζωής της την είχε συντομέψει λίγο-πολύ βίαια και εξακολουθούσε να βρίσκεται ακόμα στο πηδάλιο. Ο Σανγκαρνιέ, ο στρατηγός των συνασπισμένων βασιλικών, εξακολουθούσε να συγκεντρώνει στο πρόσωπό του τη γενική διοίκηση της πρώτης μεραρχίας του στρατού και της εθνοφυλακής του Παρισιού. Τέλος, οι…
Read MoreGuy Debord | Ο άρρωστος πλανήτης
Μέχρι στιγμής στο Shades δεν έχουμε ασχοληθεί ιδιαίτερα με ένα από τα κύρια ρεύματα της ριζοσπαστικής σκέψης που άσκησε μια αξιοσημείωτη επιρροή στα κινήματα της δεκαετίας του 60. Ο λόγος φυσικά για την Καταστασιακή Διεθνή και έναν από τους κύριους εκπροσώπους της οργάνωσης, τον Γκυ Ντεμπόρ. Έτσι λοιπόν σήμερα, ξεκινάμε μια σειρά δημοσιεύσεις σε σχέση με την ΚΔ. Όπως συνηθίζουμε να γράφουμε στα εισαγωγικά μας σημειώματα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υιοθετούμε τις θέσεις του κειμένου, ωστόσο θεωρούμε ότι εμπλουτίζει την ιστορική συζήτηση και αυτομόρφωση των αναγνωστών/τριων της σελίδας. Το ζήτημα…
Read MoreΟ Φασισμός βροντοφωνάζει όσα σιγοψιθυρίζει ο Πατριωτισμός και κάνει πράξη όσα έχουν ήδη σκεφτεί οι Πατριώτες
Γράφει ο Lucifugo a diavolo in corpo Το συλλαλητήριο για το “Μακεδονικό” έδωσε, κατά ένα τρόπο, πολύτιμα μαθήματα σε κομβικά ζητήματα που κατά παράδοση η ιστορική ελληνική αριστερά -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα- φρόντιζε να τα κρατά σκοτεινά ή και να θολώνει τα νερά τους. Είναι τελικά άλλο πράγμα να είσαι Πατριώτης και άλλο Φασίστας; Όχι μόνο πάνω σε αυτήν τη διάκριση αλλά και στη μέγιστη νοητική ενίσχυσή της συστάθηκε ολόκληρη η αντίληψη της ιστορικής ελληνικής αριστεράς για τη “σοσιαλιστική οικοδόμηση”. Τα υλικά της τελευταίας, που ήταν και τα…
Read MoreΟ Adorno και η συζήτηση για το προλεταριάτο ως επαναστατικό υποκείμενο
Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στη σελίδα http://inmediasres.espivblogs.net Mac Intosh1 μετάφραση: qutopic Ένα σήμα-κατατεθέν της αρνητικής ανθρωπολογίας του Theodor W. Adorno, όπως διαφωτίστηκε από τον Werner Bonefeld, είναι η ισχυρή θεωρητική θέση ότι η “πρώτη φύση”, η αναζήτηση μιας ανθρώπινης ουσίας, πόσο δε μάλλον η αποκατάστασή της, είναι τόσο ένα θεωρητικό όσο και ένα πρακτικό αδιέξοδο. Υπάρχει μόνο “δεύτερη φύση”, το προϊόν της ιστορικότητας του Ανθρώπου [του είδους, όχι του φύλου]2, η κοινωνική του ύπαρξη. Η αμφισβήτηση της οπτικής του ανθρωπίνου όντος ως κατέχοντος μια διιστορική ουσία δεν σημαίνει ότι…
Read More