Ο Otto Freundlich (10 Ιουλίου 1878 – 9/10 Μαρτίου 1943) αποτέλεσε μια μεγάλη μορφή της τέχνης στη Γερμανία. Γεννημένος σε μια εβραϊκή οικογένεια, σπούδασε ιστορία τέχνης, μουσική θεωρία και φιλοσοφία στο Βερολίνο και το Μόναχο. Από το 1907 έκανε ιδιαίτερα μαθήματα τέχνης στο Βερολίνο με τους Lothar von Kunowski και Lovis Corinth. Συμμετείχε με έργα του σε εκθέσεις Ζετσεσιονιστών του Βερολίνου το 1909 και το 1910. Το 1921 ο Walter Benjamin φαίνεται ότι σκεφτόταν να συμπεριλάβει τον Freundlich στους συντάκτες του περιοδικού του Angelus Novus.
Ενεργός πασιφιστής, ο Freundlich εργάστηκε μετά τον Α ‘Παγκόσμιο Πόλεμο στο «Συμβούλιο Εργασίας για την Τέχνη» του Βερολίνου. Το 1924 μετακόμισε στο Παρίσι. Σύμφωνα με την Εθνικόσοσιαλιστική προπαγάνδα, η τέχνη του θεωρήθηκε «εκφυλισμένη» – το γλυπτό του Freundlich «Large Head» χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί στην προπαγανδιστική «έκθεση εκφυλισμένης τέχνης», όπου πιθανώς καταστράφηκε και αντικαταστάθηκε από ένα παραμορφωμένο αντίγραφο. Η έκθεση των ναζί για την «εκφυλισμένη τέχνη» έλαβε χώρα από τις 26 Φεβρουαρίου έως τις 8 Μαΐου 1938, στο Haus der Kunst (σπίτι της τέχνης) του Βερολίνου στη Königsplatz.
Στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Otto Freundlich εγκλωβίστηκε στη Γαλλία, αρχικά στο στρατόπεδο συλλογής του Παρισιού στο στάδιο Colombes, στη συνέχεια στο Blois και στο κοντινό Francillon-par-Villebarou. Οι προσπάθειες να εξασφαλίσουν την απελευθέρωσή του, μεταξύ άλλων, ο Auguste Herbin και η Berthe Weill, και αργότερα και ο Paul Westheim, απέβησαν άκαρπες. Στις αρχές του 1940, κρατήθηκε διαδοχικά στα στρατόπεδα Marolles, Fossé και Cepoy, στη συνέχεια αφέθηκε προσωρινά ελεύθερος τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους και ζήτησε και πάλι την πολιτογράφησή του στη Γαλλία. Λίγους μήνες αργότερα, εγκλείστηκε και πάλι, αυτή τη φορά στο Στάδιο Μπάφαλο στο Παρίσι, απ’ όπου μεταφέρθηκε στο Bassens. Αφού του επιτράπηκε να φύγει από εκεί τον Ιούνιο του 1940, βρήκε στέγη στο ξενοδοχείο “Galamus” στο χωριό Saint-Paul-de-Fenouillet των Πυρηναίων, στην περιοχή του καθεστώτος Vichy – αν και υπό κατ’ οίκον περιορισμό και αστυνομικό έλεγχο. Η Jeanne Kosnick-Kloss τον συνάντησε ξανά εκεί τον Σεπτέμβριο. Οι προσπάθειες να επικοινωνήσει με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ανεπιτυχείς.
Τον Φεβρουάριο του 1943 όμως τον κατέδωσαν, συνελήφθη και απελάθηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Sobibor ή του Majdanek. Το πιο πιθανό είναι να δολοφονήθηκε στο δρόμο.
Αν και ο Otto Freundlich έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό από τότε που συκοφαντήθηκε από τους Ναζί, το 2012 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ Das Geht Nur Langsam (Χρειάζεται χρόνος). Η ταινία ανιχνεύει το όραμά του να κατασκευάσει δρόμους από γλυπτά που θα διέσχιζαν την Ευρώπη και θα συμβόλιζαν τις ουτοπικές ιδέες του για μια παγκόσμια κοινωνία. Στο Stolp υπάρχει προτομή που έχει στηθεί στη μνήμη του Otto Freundlich.
πηγή: γερμανικό και αγγλικό wikipedia
δείτε έργα του εδώ: https://www.wikiart.org/de/otto-freundlich
