Η τοποθέτηση του Θ. Πλεύρη στο υπουργείο υγείας δεν είναι μια τυχαία συνθήκη για μια κυβέρνηση που κατά κοινή ομολογία είναι μια από τις πιο σκληρά ακροδεξιές (στον πυρήνα της) κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Ωστόσο, εκτός αυτού, δίνει τροφή και για άσχημους συνειρμούς. Όσες συγνώμες και να ζητήσει (αν και δικαίως το ΚΙΣΕ έβγαλε ανακοίνωση προβληματισμού για την υπουργοποίηση του) ο Πλεύρης, αυτές δεν μπορούν να ξεπλύνουν το παρελθόν, το παρόν και την ουσία της πολιτικής του, που ασφαλώς αυτή δεν περιορίζεται μονάχα στον αντισημιτισμό, αλλά επεκτείνεται σε κάθε μορφή νεοφασιστικής πολιτικής. Δεν ξεχνάμε ότι ο Θ. Πλεύρης, στα χνάρια του ναζιστή πατέρα του, έχει ρίξει αρκετές φορές το μισαλλόδοξο φασιστικό δηλητήριο στη δημόσια ζωή.
Μέσα από δηλώσεις και ομιλίες του στο παρελθόν δεν έχει στοχοποιήσει μόνο Εβραίους, αλλά και πρόσφυγες, μετανάστες, πολιτικές συλλογικότητες, κοκ. Με αφορμή την δημοσίευση της σελίδας ημεροδρόμος που σχολίασε την τοποθέτηση του Πλεύρη στο υπουργείο υγείας από την κυβέρνηση, αλλά και για τις δηλώσεις που είχαν γίνει το 2009 για την «καλή κατάσταση του Άουσβιτς», θα θέλαμε να παραπέμψουμε τους-τις αναγνώστες-τριες μας σε μια παλιότερη δημοσίευση της σελίδας μας, με αποσπάσματα από εκείνη την ιστορική δίκη του ναζιστή πατέρα του, που η ελληνική αστική δικαιοσύνη είχε κρίνει ότι πρέπει να αθωωθεί. Μια αθώωση που δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την ουσία της αστικής δικαιοσύνης. Να υπενθυμίσουμε στους-στις αναγνώστριες-ες μας ότι: η δίκη αυτή για το βιβλίο του Κ. Πλεύρη «Οι Εβραίοι όλη η αλήθεια» δεν είχε πάρει έκταση στους κόλπους της αριστεράς και είχε στηριχθεί μόνο από το ΚΙΣΕ, την αντιναζιστική πρωτοβουλία, το ΕΠΣΕ και ελάχιστους άλλους-ες αντιφασίστες-τριες.
Διαβάστε αποσπάσματα από τη δίκη Πλεύρη εδώ: https://theshadesmag.wordpress.com/2016/06/15/apospasmatadikispeluri/
