Το ημερολόγιο έδειχνε Παρασκευή, 9 Ιουνίου 1944. Από τα χαράματα εκείνης της ημέρας (πέντα το πρωί), τα S.S, άρχισαν να χτυπούν με λύσσα τις πόρτες των σπιτιών που διέμεναν οι Εβραίοι της πόλης. Η διαδικασία της εκτόπισης έγινε με την αγαστή συνεργασία των ελληνικών αρχών. Μαζί τους ήταν η ελληνική χωροφυλακή και τα τάγματα ασφαλείας. Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια βρίσκονταν στην περιοχή της παλιάς πόλης. Μετά την Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα κλπ, είχε φτάσει η σειρά της Εβραϊκής κοινότητας της Κέρκυρας να πάρει τον δρόμο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης – εξόντωσης.
Οι ναζιστικές αρχές επέβαλαν με την βία να παρουσιαστούν όλοι οι Εβραίοι στην κάτω πλατεία της πόλης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Εβραϊκή κοινότητα της Κέρκυρας αριθμούσε εκείνη την εποχή περίπου δύο χιλιάδες ανθρώπους από όλες τις κοινωνικές τάξεις, όπου όλοι-ες ανεξαιρέτως θα είχαν την ίδια κατάληξη: τους θαλάμους αερίων και τα κρεματόρια.
Σύμφωνα με άρθρο του Γιώργου Ζούμπου, καθηγητή του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου: Στις 22 Δεκεμβρίου 1943, δημοσιεύτηκε στο επίσημο όργανο του Γερμανού στρατιωτικού διοικητή Ελλάδος «Εφημερίς των διατάξεων» το διάταγμα σχετικά με την κατάσχεση των περιουσιών όλων των ελληνικής υπηκοότητας Εβραίων, οι οποίοι δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της αστυνομίας και των ταγμάτων ασφαλείας να προβούν σε δήλωση για το πρόσωπό τους.
Στο ίδιο διάταγμα διευκρινιζόταν ότι όλες τις περιουσίες (κινητές, ακίνητες, δικαιώματα επικαρπίας, μετοχές, χρεόγραφα κλπ) θα τις διαχειρίζεται η κατοχική κυβέρνηση με τις κρατικές της υπηρεσίες. [1]
Είναι σε γενικές γραμμές γνωστή η στάση του νομάρχη της Κέρκυρας, όπου εκτέλεσε το άμεσα γερμανικό διάταγμα και ξεκίνησε να ανιχνεύει και να καταγράφει με λεπτομέρεια, από τις αρχές του Ιούνη του 1944, τις ισραηλιτικές περιουσίες σε όλο το νομό, με ειδικές επιτροπές.
«Οι μεγάλοι μας οι φίλοι οι Γερμανοί ξεκαθάρισαν το νησί μας από την εβραϊκή πλεμπάγια», έλεγε…
Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο: Αξιοσημείωτο είναι ότι τα ηγετικά στελέχη της εβραϊκής Κοινότητας και όλοι εκείνοι που διέθεταν γνωριμίες και οικονομική άνεση δεν επεδίωξαν να διαφύγουν και ακολούθησαν την κοινή μοίρα.
Διακόσιοι περίπου φυγάδες, οι περισσότεροι από αυτούς γυναίκες, κατόρθωσαν να διαφύγουν σε χωριά στο εσωτερικό του νησιού.
Πηγή πληροφοριών
[1] Η τύχη των Εβραίων σε Κέρκυρα και Ζάκυνθο https://www.militaire.gr/i-tychi-ton-evraion-se-kerkyra-kai-zakyntho-poioi-sothikan-kai-poioi-paradothikan-stoys-germanoys/
