Η σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα από διάφορες πολιτικές κατευθύνσεις, είναι με κάθε ευκαιρία, μια συνηθισμένη πρακτική. Γιαυτό και δεν προκαλεί καμιά έκπληξη, ότι μετά τις δηλώσεις Μητσοτάκη της ΝΔ που έκανε αναγγελία νέων σκληρών βάρβαρων μέτρων σε βάρος της εργατικής τάξης σε αυτή τη χώρα, διάφοροι κύκλοι, κυρίως της αριστεράς, έτρεξαν να τα συγκρίνουν με το Άουσβιτς. Η αυθαίρετη σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι αθώα, ούτε αφέλεια. Είναι Αντισημιτισμός και μάλιστα βαρβάτος.
Εν συντομία θα προσπαθήσουμε για ακόμα μια φορά να δώσουμε ένα ορισμό του Ολοκαυτώματος, όπως αυτό ορίζεται από την σύγχρονη ιστοριογραφία και όσους/ες ασχολήθηκαν εκτεταμένα με τα γεγονότα της «Τελικής Λύσης» των Ναζί. Με τον Όρο Ολοκαύτωμα εννοούμε την οργανωμένη σε βιομηχανική κλίμακα ολοκληρωτική εξόντωση υποκειμένων τα οποία οι ναζί αντιμετώπιζαν ως αντι-φυλή (Εβραίοι). Σύμφωνα με τους Ναζί, ο «άριος» άνθρωπος έπρεπε να χειραφετηθεί από τον «αιώνιο εβραίο», δηλαδή τον εχθρό της ανθρωπότητας. Επίσης με τον Όρο Ολοκαύτωμα περιγράφεται ο υποκινούμενος από το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, συστηματικός διωγμός και η γενοκτονία διαφόρων άλλων εθνικών, θρησκευτικών, κοινωνικών και πολιτικών ομάδων από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της, που θεωρήθηκαν «υπάνθρωποι» (Ρομά, Σλάβοι, ομοφυλόφυλοι κλπ). Στα αρχικά στοιχεία που συνθέτουν το Ολοκαύτωμα, είναι το πογκρόμ της Νύχτας των Κρυστάλλων και το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4, τα οποία οδήγησαν στη συνέχεια στα τάγματα θανάτου και στα στρατόπεδα εξόντωσης τα οποία αποτελούσαν μαζική και κεντρικά οργανωμένη προσπάθεια για την εξόντωση κάθε μέλους των πληθυσμών αυτών που αποτελούσαν στόχο των ναζί.
Η όποια σύγκριση του Ολοκαυτώματος με όποια αντεργατική πολιτική του Κεφαλαίου σήμερα (που κανείς δεν αμφισβητεί την σκληρότητα της) και η αμφισβήτηση της ιστορικής μοναδικότητας του γεγονότος, είναι βούτυρο στο ψωμί του νεοφασισμού και των αρνητών του μεγαλύτερου εγκλήματος σε βιομηχανική κλίμα στην ιστορία.
