Μαρξ, Τζένη – νεκρολογία από τον Φρειδερίκο Ένγκελς

Jenny Longuet, το γένος Marx από Frederick Engels Η Jenny, η μεγαλύτερη κόρη του Karl Marx, πέθανε στο Argenteuil κοντά στο Παρίσι στις 11 Ιανουαρίου. Πριν από οκτώ περίπου χρόνια παντρεύτηκε τον Charles Longuet, πρώην μέλος της Παρισινής Κομμούνας και σήμερα συνεκδότη της εφημερίδας Justice. Η Τζένη Μαρξ γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1844, μεγάλωσε εν μέσω του διεθνούς προλεταριακού κινήματος και ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη μαζί του. Παρά την επιφυλακτικότητα που θα μπορούσε σχεδόν να εκληφθεί ως ντροπαλότητα, επέδειξε, όταν χρειάστηκε, μια πνευματική παρουσία και ενέργεια που θα ζήλευαν πολλοί…

Read More

Ρόζα Λούξεμπουργκ | Η πολιτοφυλακή και ο μιλιταρισμός

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια επίκαιρη ανάλυσή της για το μιλιταρισμό, δημοσιευμένη στα 1899, ακριβώς την περίοδο που ξεκινούσε η άνοδος του ιμπεριαλισμού, οδηγώντας σε μια αλματώδη αύξηση στις στρατιωτικές δαπάνες (σελ. 117-133 της έκδοσης). Η Λούξεμπουργκ ασκεί μια συντριπτική κριτική στους οπορτουνιστές της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας όπως ο Μαξ Σίπελ, που υποστήριζαν ότι ο μιλιταρισμός συνεισφέρει στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και μπορεί να είναι αποδεκτός από το κίνημα της εργατικής τάξης. Ανασκευάζοντας πειστικά τα επιχειρήματά τους, τους αντιπαραθέτει το αίτημα της πολιτοφυλακής, του εξοπλισμού του λαού για αμυντικούς…

Read More

Adriano Sofri | Οργάνωση για την εξουσία των εργαζομένων

Ένα άρθρο για τον λενινισμό και την πρωτοπορία που γράφτηκε το 1968 για την τοπική ομάδα Potere Operaio της Πίζας. Δημοσιεύτηκε στα αγγλικά στο https://libcom.org/article/organizing-workers-power-adriano-sofri – Εισαγωγικό σημείωμα του Shades Magazine Ο Adriano Sofri είναι Ιταλός διανοούμενος, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Πρώην ηγέτης της γνωστής οργάνωσης της Εργατικής Αυτονομίας Lotta Continua (“Συνεχής Αγώνας”) τη δεκαετία του 1960, συνελήφθη το 1988 και καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλάκισης, αφού κρίθηκε ένοχος για ηθική αυτουργία στη δολοφονία του αστυνομικού Luigi Calabresi. Ο Sofri, και οι υπόλοιποι σύντροφοι που καταδικάστηκαν μαζί του, διακήρυτταν πάντα την…

Read More

Karl Liebknecht: Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός | Σημειώσεις από τα πρώτα κεφάλαια του κειμένου

Μετά του ξεκίνημα του πολέμου στην Ουκρανία, στα πλαίσια της ομάδα μελέτης του shades, μελετήσαμε κάποια γενικά σημεία από το βιβλίο του Karl Liebknecht με τίτλο Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός Το κείμενο αυτό είναι φοβερά επίκαιρο, μια κληρονομιά που μας άφησαν οι κομμουνιστές-τριες της Γερμανίας για τον πόλεμο. Στα ελληνικά το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο. Παρακάτω δημοσιεύουμε κάποια αποσπάσματα σε μορφή σημειωματαρίου. – Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός Πρέπει να δούμε τον μιλιταρισμό ως ένα φαινόμενο βαθιά ριζωμένο στη δομή των ταξικά διαιρεμένων κοινωνιών και εμφανίζεται ανάλογα με τις φυσικές,…

Read More

Καρλ Κάουτσκι | Η κατάργηση του κράτους

* Η μετάφραση και δημοσίευση στο Shades έχει ως στόχο τον εμπλουτισμό της ενότητας κειμένων σχετικά με την μελέτη πάνω στο ζήτημα του κράτους. Οι όποιες υπογραμμίσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μας.   Ως αναγκαία συνέπεια του γεγονότος ότι το κράτος υπάρχει μόνο εξαιτίας του ανταγωνισμού μεταξύ της άρχουσας και της κυριαρχούμενης τάξης, φαίνεται ότι η πρώτη πράξη της επερχόμενης επανάστασης [1], η οποία θέλει να ξεπεράσει την ταξική διαίρεση, είναι η κατάργηση του κράτους. Αυτή ήταν και η άποψη του Μπακούνιν. ‘Η επανάσταση όπως την αντιλαμβανόμαστε’, λέει, ‘θα…

Read More

Karl Marx | Κριτική του προγράμματος της Γκότα

Κριτική του προγράμματος της Γκότα  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Πρόλογος του Φρίντριχ Ένγκελς Καρλ Μαρξ: Γράμμα στον Μπράκε Καρλ Μαρξ: Παρατηρήσεις στο πρόγραμμα του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος Φρίντριχ Ένγκελς: Γράμμα στον Μπέμπελ Φρίντριχ Ένγκελς: Γράμμα στον Κάουτσκι Πρόλογος του Φρίντριχ Ένγκελς1 Το χειρόγραφο που δημοσιεύεται εδώ -το συνοδευτικό γράμμα προς τον Μπράκε, καθώς και η κριτική του σχεδίου προγράμματος- στάλθηκε το 1875, λίγο πριν από το ενωτικό συνέδριο της Γκότα [2], στον Μπράκε, για να το δείξει και στους Γκάιμπ, Αουερ, Μπέμπελ και Λίμπκνεχτ και να το επιστρέψει ύστερα στον Μαρξ. Μια που…

Read More

Άντον Πάννεκουκ Οι διανοούμενοι (1935)

[Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό International Council Correspondence, Vol. I (1934-1935), No 12 (October 1935), p. 20-23, πηγή: Association Anton Pannekoek Archives] κείμενα για τον Πάνεκουκ στο Shades Η μεσοαστική τάξη των διανοουμένων, οι μηχανικοί, οι επιστήμονες, οι τεχνικοί, κτλ., αποτελούν απαραίτητο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής, τόσο αναγκαίο όσο και οι ίδιοι οι εργάτες. Η τεχνική πρόοδος, αντικαθιστώντας τους εργάτες με τις μηχανές, τείνει να αυξάνει συνεχώς τον αριθμό τους. Επομένως, τα ταξικά τους συμφέροντα και ο ταξικός τους χαρακτήρας αποκτούν μια αυξανόμενη σπουδαιότητα στους κοινωνικούς αγώνες. Η συνεχής αύξηση του αριθμού τους αντανακλά την…

Read More

Άντον Πάννεκουκ: Η ισχύς των τάξεων (1936)

κείμενα για τον Πάνεκουκ στο Shades [Πηγή: International Council Correspondance, Vol. II (1935-1936), No 6 (May 1936), p. 1-7, με ψευδώνυμο John Harper, Association Anton Pannekoek Archives] Η ισχύς της αστικής τάξης είναι τεράστια. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε άρχουσα τάξη με τόση ισχύ. Πρώτα απ’ όλα, η ισχύς τους είναι η δύναμη του χρήματος. Όλα τα πλούτη του κόσμου είναι δικά τους, και το σύγχρονο κεφάλαιο, που έχει παραχθεί από τον ακατάπαυστο μόχθο εκατομμυρίων εργαζομένων, ξεπερνάει όλα τα πλούτη του παλιού κόσμου. Η υπεραξία συσσωρεύεται κατά ένα μέρος σε…

Read More

Άντον Πάννεκουκ | Θρησκεία (1946)

κείμενα για τον Πάνεκουκ στο Shades   Εισαγωγή του μεταφραστή Άντον Πάννεκουκ (1873-1960) [γνωστός και με τα ψευδώνυμα Καρλ Χόρνερ (Karl Horner), Τζον Χάρπερ (John Harper – J.H.) και Π. Άαρτζ (P. Aartz)] « Η ισχύς της εργατικής τάξης συντίθεται από τρεις βασικούς παράγοντες: 1) την αριθμητική της υπεροχή και τη σπουδαιότητά της στην οικονομία, 2) την ταξική συνείδηση και τη γνώση, 3) την οργάνωση και τη συνειδητή πειθαρχία. Η αύξηση της ισχύος της εργατικής τάξης συνδέεται με τη ενίσχυση αυτών των παραγόντων. Ο πρώτος παράγοντας ενισχύεται ούτως ή άλλως, ανεξάρτητα…

Read More

Σημειώσεις πάνω στην ανάδυση του καπιταλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο

Γράφουν οι becoming minority  Στο Αμάλφι, στην Πίζα, στη Γένοβα, στη Βενετία, δηλαδή στις μεγάλες εμπορικές πόλεις-κράτη της ανατολικής Μεσογείου του ενδέκατου αιώνα, αρχίζει και σπάει η σιωπή των προκαπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, αρχίζει και μπαίνει σε ρυθμό η μηχανή που τιτιβίζει. Το θαλάσσιο εμπόριο ενοποιεί την Μεσόγειο, το αραβικό quirad και η ιταλική commenda πλάθουν μια πρώιμη μορφή μισθωτής εργασίας, σχηματίζουν μια νόθα αστική τάξη και μια νόθα προλεταριακή, η μανιφακτουρική κρατική δραστηριότητα της Βενετίας στα μέσα του δεκάτου τέταρτου αιώνα, σφραγίζει και αποκρυσταλλώνει την μισθωτή εργασία ̇ πέραν της…

Read More