Η μαρμάρινη πλάκα που βλέπετε στην φωτογραφία βρίσκεται στο χωριό Βαμβακού, οικισμό της Σπάρτης και στήθηκε τον Ιούνιο του 2009 από την Επιτροπή Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Το μνημείο αποτελεί φόρο τιμής στους 29 δολοφονημένους κομμουνιστές του χωριού από τη συμμορία του αρχιΧίτη μακελάρη Παυλάκο στη Λακωνία το 1947. «Το ολοκαύτωμα στη Βαμβακού αδιάψευστος μάρτυρας των εγκλημάτων του φασισμού και του ιμπεριαλισμού», γράφει η πλάκα, και την ώρα των αποκαλυπτηρίων, πλήθος κόσμου της ΚΝΕ φώναζε συνθήματα υπέρ του κόμματος. Το σύντομο ιστορικό της δολοφονίας παρουσιάστηκε από τον Νίκο Γόντικα, μέλος του…
Read MoreTag: προλεταριακός ανταγωνισμός
Η κομμουνιστική εξέγερση του Μάρτη 1921 στην Κεντρική Γερμανία. (März Aktion)
Συνεχίζουμε τις δημοσιεύσεις μας με θέμα την καταγραφή της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος στη Γερμανία. Στόχος μας, δεν είναι άλλος, από τη δημιουργία ενός ιστορικού αρχείου με γεγονότα, πρόσωπα κλπ, που θα μπορούσε να αποτελέσει έναυσμα για τους νέους συντρόφους/σσες, να μελετήσουν παραπέρα το θέμα αυτό, δηλαδή τις ήττες του κομμουνιστικού κινήματος στη Γερμανία που είχαν ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του κομμουνιστικού κινήματος σε ολόκληρη την Ευρώπη και την άνοδο του ναζισμού – φασισμού. Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσιεύσεις μας, δεν είναι μια ολοκληρωμένη πολιτική ανάλυση, κάτι που δεν θα…
Read MoreΟ Ένγκελς για το «Δικαίωμα στην Εργασία» – Επιστολή Ένγκελς στον Μπέρνσταϊν, 23 Μαΐου 1884
Μετάφραση: blog alerta communista Στη συζήτηση του γερμανικού κοινοβουλίου για την παράταση του Αντισοσιαλιστικού Νόμου τον Μάιο του 1884, ο Όττο φον Μπίσμαρκ ανακήρυξε την αναγνώριση του «δικαιώματος στην εργασία». Αυτό σήμαινε ότι οι άνεργοι για να γίνουν δεκτοί στις εργατικές κατοικίες θα έπρεπε να δεχτούν όποια εργασία τους προσφέρονταν μέσω αυτών, και τους έβαζαν να δουλεύουν σε δημόσια έργα με αντάλλαγμα είτε μισθό είτε φαγητό. Ο Ένγκελς, στο παρακάτω απόσπασμα από μια επιστολή του στον Έντουαρντ Μπέρνσταϊν την περίοδο εκείνη, επικρίνει το λεγόμενο «δικαίωμα στην εργασία». Πέρα απ’ αυτή…
Read MoreLouis-Auguste Blanqui | Περί Επανάστασης [1850] [1]
Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον Louis-Auguste Blanqui στα 1850. Η απτόητη προσήλωσή του στην επανάσταση, στην βίαιη ανατροπή του αστικού καπιταλιστικού κράτους, ακόμη και σε συνθήκες φαινομενικού αδιεξόδου, είναι αυτό που τον κάνει επίκαιρο στις μέρες μας, την εποχή του «καπιταλιστικού ρεαλισμού» όπου η καπιταλιστική κοινωνία παρουσιάζεται ως η κορύφωση του πολιτισμού, το τέλος της ιστορίας και μαζί κάθε δυνατότητας για δημιουργία μίας νέας κοινωνικής πραγματικότητας. Η νηφάλια λύσσα του Blanqui για επαναστατική, ριζοσπαστική πράξη ηχεί σήμερα σαν ενοχλητικός βόμβος μέλισσας· ίσως κάποτε το βούισμα θεριέψει και δώσει…
Read MoreΑποσπάσματα: Λένιν – Κράτος και Επανάσταση
Το 1907 ο Μέρινγκ δημοσίεψε στο περιοδικό «Neue Ζeit» (XXV, 2, 164) αποσπάσματα από γράμμα του Μαρξ στον Βαιντεμάγιερ με ημερομηνία 5 του Μάρτη 1852. Στο γράμμα αυτό περιέχεται, ανάμεσα στ’ άλλα, και ο ακόλουθος αξιοσημείωτος συλλογισμός: «Όσο για μένα, δε μου ανήκει ούτε η τιμή ότι εγώ ανακάλυψα την ύπαρξη των τάξεων στη σύγχρονη κοινωνία, ούτε η τιμή ότι εγώ ανακάλυψα την πάλη ανάμεσα τους. Πολύν καιρό πριν από μένα αστοί ιστορικοί είχαν περιγράψει την ιστορική εξέλιξη αυτής της πάλης των τάξεων και αστοί οικονομολόγοι – την οικονομική ανατομία…
Read MoreWalter Benjamin – Ο συγγραφέας ως παραγωγός
Ομιλία στο Ινστιτούτο για τη μελέτη του φασισμού, Παρίσι, 27 Απρίλη 1934 Μετάφραση: Lenin Reloaded. Οι όποιες υπογραμμίσεις με έντονα γράμματα είναι δικές μας. Θα θυμάστε πώς φέρεται στους συγγραφείς ο Πλάτωνας, στο έργο του περί Πολιτείας. Για το συμφέρον της κοινωνίας, τους στερεί το δικαίωμα να είναι μέλη της. Ο Πλάτων είχε μεγάλη ιδέα για την δύναμη της λογοτεχνίας. Αλλά τη θεωρούσε βλαβερή και περιττή — σε μια τέλεια κοινωνία, βέβαια. Από τις μέρες του Πλάτωνα, το ζήτημα του δικαιώματος του συγγραφέα στην ύπαρξη δεν έχει συχνά τεθεί με…
Read MoreΑποσπάσματα: Karl Marx – Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη (δεύτερο μέρος)
…Είδαμε ότι η κυβέρνηση που εγκαθίδρυσε ο Βοναπάρτης στις 20 του Δεκέμβρη 1848 τη μέρα της ανόδου του, ήταν μια κυβέρνηση του κόμματος της τάξης, του συνασπισμού των νομιμοφρόνων και των ορλεανικών. Αυτή η κυβέρνηση Μπαρρό-Φαλλού είχε ζήσει περισσότερο από τη δημοκρατική συνταχτική συνέλευση, που τη διάρκεια της ζωής της την είχε συντομέψει λίγο-πολύ βίαια και εξακολουθούσε να βρίσκεται ακόμα στο πηδάλιο. Ο Σανγκαρνιέ, ο στρατηγός των συνασπισμένων βασιλικών, εξακολουθούσε να συγκεντρώνει στο πρόσωπό του τη γενική διοίκηση της πρώτης μεραρχίας του στρατού και της εθνοφυλακής του Παρισιού. Τέλος, οι…
Read MoreΑποσπάσματα: Μαρξ – Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη
Η ομάδα αυτή είχε αποτελέσει στο καθεστώς της αστικής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου την επίσημη δημοκρατική αντιπολίτευση και συνεπώς ένα αναγνωρισμένο, συστατικό μέρος του τότε πολιτικού κόσμου. Είχε τους αντιπροσώπους της στις βουλές και σημαντική σφαίρα επιρροής στον Τύπο. Το παρισινό όργανό της, τη Νασιονάλ, το θεωρούσανε στο είδος του τόσο αξιοσέβαστο, όσο και τη Ζουρνάλ ντε Ντεμπά. Ο χαρακτήρας της αντιστοιχούσε στη θέση που είχε μέσα στη συνταγματική μοναρχία. Δεν ήταν μια ομάδα της αστικής τάξης, που τη συνδέανε μεγάλα κοινά συμφέροντα και που την ξεχώριζαν από τις άλλες ομάδες ιδιαίτερες συνθήκες παραγωγής. Ηταν μια…
Read MoreΟ Μαρξ για την Κομμούνα του Παρισιού
Πρώτη Δημοσίευση: Περί Αλλοτρίωσης Κράτος και δικτατορία του προλεταριάτου στον Μαρξ επ’αφορμής της Κομμούνας Η Κομμούνα είναι το ζωντανό παράδειγμα της ίδιας της επανάστασης και του προλεταριακού κινήματος που ωθεί τον Μαρξ να μελετήσει εκ νέου το ακανθώδες ζήτημα του Κράτους. Αυτή η μελέτη βρίσκεται στον αντίποδα μιας εγκεφαλικής επινόησης από τον ίδιο μιας ιδεατής κατάστασης και ενός έτοιμου μοντέλου που σκοπό έχει να αντικαταστήσει την υπάρχουσα κρατική μηχανή της ταξικής κυριαρχίας της κεφαλαιοκρατικής τάξης. Διευκρινιστικά να αναφερθεί ότι ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα ο νεαρός Μαρξ θα…
Read MoreRosa Luxemburg | Η κοινωνικοποίηση της κοινωνίας
Μετάφραση: Ισιδώρα Στανιμεράκη Η προλεταριακή επανάσταση που μόλις ξεκίνησε δεν μπορεί να έχει άλλο στόχο και άλλο αποτέλεσμα από την πραγματοποίηση του σοσιαλισμού. Η εργατική τάξη πρέπει πάνω απ’ όλα να παλέψει για να πάρει όλη την πολιτική εξουσία του κράτους στα χέρια της. Η πολιτική εξουσία, ωστόσο, είναι για εμάς τους σοσιαλιστές μονάχα ένα μέσο. Ο σκοπός για τον οποίο πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη είναι ο ριζικός μετασχηματισμός όλων των οικονομικών σχέσεων. Επί του παρόντος, όλος ο πλούτος, τα μεγαλύτερα και τα καλύτερα χτήματα, καθώς επίσης τα…
Read More